Ustawa z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach, w skrócie zwana czasem ustawą archiwalną — polska ustawa całościowo regulująca prawo archiwalne. Razem z przepisami wykonawczymi oraz resortowymi aktami prawnymi tworzy prawo archiwalne. Weszła w życie z dniem 1 stycznia 1984 r., po 1989 r. była wielokrotnie zmieniana.
Ustawa archiwalna w obecnym kształcie składa się z 9 rozdziałów: Przepisy ogólne, Postępowanie z materiałami archiwalnymi, Państwowy zasób archiwalny, Niepaństwowy zasób archiwalny, Działalność gospodarcza w zakresie przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców o czasowym okresie przechowywania, Postępowanie z dokumentacją osobową i płacową w przypadku likwidacji lub upadłości pracodawcy, Przepisy karne, Zmiany w przepisach obowiązujących, Przepisy przejściowe i końcowe.
Dla archiwistyki stanowi ona fundamentalny akt prawny, który definiuje podstawowe pojęcia prawa archiwalnego, normuje zasady postępowania z materiałami archiwalnymi, określa sankcje prawno – karne za naruszenie ustawy, ustala warunki prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie przechowywania dokumentacji pracowniczej i określa zasady postępowania z dokumentacją w razie ustania działalności pracodawcy.
Bibliografia Kancelaria i archiwum zakładowe, red. Zbigniew Pustuła, Warszawa 2006
Kategoria:Archiwistyka Kategoria:Prawo administracyjne Kategoria:Ustawy Polski Ludowej Kategoria:1983 w Polsce