Peter Neville Luard Pears (ur. 22 czerwca 1910 w Farnham, zm. 3 kwietnia 1986 w Aldeburghu19 sierpnia 1946 według Mountain Music w „Time Magazine”) – angielski tenor.
Życiorys Pobierał nauki w Lancing College. Studiował muzykę w Keble College w Oksfordzie i jednocześnie pracował jako organista w Hertford College, studiów jednak nie ukończył. Następnie pobierał przez dwa lata lekcje śpiewu w Royal College of Music. Muzyk przyznał potem, że do rozpoczęcia kariery tenora przekonało go przesłuchanie Pasji według św. Mateusza zaśpiewanej przez Steuarta WilsonaPeter Pears, Travel Diaries 1936-1978, Woodbridge - Boydell Press, 1995, s. 225).
Pears był homoseksualistą – jego długoletnim życiowym partnerem był kompozytor Benjamin BrittenBritten: Biographical Outline (3), Spheres of Influence by Rob Barnett, którego spotkał po raz pierwszy w 1936, gdy był członkiem chóru BBC Singers. Obaj muzycy pierwszy recital odbyli razem w 1937 w Balliol College w Oxford University (Britten był pianistą). Wspólnie w 1939 wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych. Do Anglii wrócili w 1942, gdzie tego samego roku obaj wykonali utwór Brittena Seven Sonnets of Michelangelo (Wigmore Hall, 23 września 1942)Oliver, Michael (1996) Benjamin Britten, Phaidon, s. 96. Nagranie z tego koncertu zostało sprzedane wytwórni EMI.
Jego partner, Benjamin Britten, poświęcił mu znaczącą część swojej twórczości (Nocturne, The Serenade for Tenor, Horn and Strings, The Canticles, opery – Peter Grimes i Albert Herring (rola tytułowa), The Beggar's Opera (Macheath), Owen Wingrave (sir Philip Wingrave), Billy Budd (Captain Vere), The Turn of the Screw (Quint), Death in Venice).
Pears jest współautorem libretta do opery A Midsummer Night's Dream. Jego głos był przedmiotem kontrowersji, opisywany jako „suchy” i „biały”. W październiku 1974 zadebiutował w Metropolitan Opera w roli Aschenbacha w operze Death in Venice. Regularnie śpiewał w Covent Garden Theatre i innych operach w Europie i Stanach Zjednoczonych.
Był jednym z najbardziej znanych interpretatorów pieśni Franza Schuberta. Często interpretował Pasje J.S. Bacha, zazwyczaj akompaniował mu Britten.
W 1978 Elżbieta II nadała mu tytuł szlachecki.
Został pochowany obok Benjamina Brittena na cmentarzu przy kościele Saint Peter and Saint Paul's w Aldeburgh.
Przypisy
Bibliografia Biografia Biografia w Oxford Dictionary of National Biography
Kategoria:Brytyjscy śpiewacy klasyczni Kategoria:Brytyjscy tenorzy Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Edukacji Publicznej Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1986