Knocked Out Loaded – 24. album studyjny Boba Dylana, nagrany pomiędzy lipcem 1984 a majem 1986 r. i wydany w sierpniu 1986 r.
Historia i charakter albumu Metoda nagrywania była taka sama jak przy Empire Burlesque, a kilka utworów pochodziło nawet z tamtych sesji.
Ponieważ nie miał swojego materiału. Na osiem piosenek albumu trzy nie są jego autorstwa, a trzy mają innych twórców za współautorów.
O ile Empire Burlesque był tworzony przez długi czas, to Knocked Out Loaded był nagrywany w pośpiechu w kwietniu i maju. Proces ten był wciśnięty między dwa ważne tournée Dylana z Tom Petty and the HeartbreakersByło to właściwie jedno tournée nazwane True Confessions podzielone na dwie części: Antypody. Nowa Zelandia, Australia i Japonia (5 lutego-10 marca) oraz Letnie tournée po USA (9 czerwca-6 sierpnia 1986 r..
Mikail Gilmore (dziennikarz), który był obecny na tych sesjach w studiu Skyline (Topanga) w swoim artykule dla pisma Rolling Stone wykazał, że materiał nagrany z takimi muzykami jak Al Kooper, Los Lobos, Charlie Quintana i T Bone Burnett był zdecydowanie lepszy od tego, który wykorzystał ostatecznie Dylan. Sam Al Kooper to potwierdza: Na tych sesjach było nagranych trochę naprawdę pięknych rzeczy. Nie ma na to jednak żadnego dowodu, gdyż taśmy-matki znajdują się w posiadaniu artysty.
Muzycy Bob DylanPogrubionym drukiem wyszczególnieni są muzycy wymienieni zarówno na okładce płyty jak i przez Clintona Heylina – gitara, harmonijka, śpiew, pianino (sesje 1–8) Ron Wood – gitara (sesja 1) Anton Fig – perkusja (sesja 1) John Paris – gitara basowa (sesja 1) Madelyn Quebec – śpiew towarzyszący (sesje 2, 3, 5–8) Ira Ingber – gitara (2, 6) Don Heffington – gitara (sesja 2, 3) Carl Sealove – gitara basowa (sesja 2) Vince Melamed – syntezator (sesja 2) Benmont Tench – instrumenty klawiszowe (sesje 3, 5, 7) Mike Campbell – gitara (sesje 3, 5, 7) Howie Epstein – gitara basowa (sesje 3, 5, 7) Bob GlaubMuzycy wymienieni tylko przez Clintona Heylina – gitara basowa (sesja 3) Jim Keltner – perkusja (sesja 3) Dave Stewart – gitara (sesja 4) Clem Burke – perkusja (sesja 4) Patrick Seymour – instrumenty klawiszowe (sesja 4) John McKenzie – gitara basowa (sesje 4) Carolyn Dennis – śpiew towarzyszący (sesje 5–8) Queen Esther Marrow – śpiew towarzyszący (sesje 5–8) Tom Petty – gitara, śpiew towarzyszący (sesje 5, 7) Stan Lynch – perkusja (sesje 5, 7) Elisecia Wright – śpiew towarzyszący (sesje 5, 7) Stevie Nicks – śpiew towarzyszący (sesja 5) Steve Douglas – saksofon (sesje 6, 8) Muffy Hendrix – śpiew towarzyszący (sesje 6, 8) Annette May Thomas – śpiew towarzyszący (sesje 6, 8) Al Kooper – gitara (6) Raymond Lee Pounds – perkusja (sesja 6) James Jamerson Jr. – gitara basowa (sesja 6) Vito San Flippo – gitara basowa (sesja 6) T Bone Burnette – gitara (sesja 6) Jack Sherman – gitara (sesja 6) Cesar Rosas – gitara (sesja 6) Philip Lyn Jones – kongi (sesja 7) Steve Madaio – trąbka (sesja 8) Larry Meyers – mandolina (sesja 8) Al Perkins – gitara stalowa (sesja 8) Milton Gabriel – stalowe bębny (sesja 8) Mike Berment – stalowe bębny (sesja 8) Brian Parris – stalowe bębny (sesja 8) Chór dziecięcy – (sesja 6) Peggi BluKursywą wymienieni są muzycy znajdujący się tylko na okładce albumu – śpiew towarzyszący
Spis utworów
Odrzucone utwory Go 'Way Little Boy Who Loves You More? Wolf (instrumentalny) Groovin' at Delta (instrumentalny) Clean Cut Kid (jedna z wersji trafiła na album Empire Burlesque) Driftin' Too Far from Shore (jedna z wersji trafiła na album po overdubbingu) Something’s Burning, Baby (jedna z wersji trafiła na album Empire Burlesque) New Danville Girl (jedna z wersji stała się podstawą Brownsville Girl) Seeing the Real You at Last (jedna z wersji trafiła na album Empire Burlesque) Maybe Someday (instrumentalny) – (jedna z wersji stała się podstawą Maybe Someday) Instrumentalny I Instrumentalny II Band on the Hand (It's Helltime Man) Come Rain or Come Shine
Opis albumu Producent – Bob Dylan i Dave Stewart Inżynierowie – Don Smith, Britt Bacon, George Tutko, Judy Feltus studio – Delta Sound Studios, Nowy Jork, od poł. do końca lipca 1984; (album: 3; odrzuty:1–6) studio – Cherokee Studios, Los Angeles, Kalifornia, grudzień 1984; (album 6; odrzuty 7, 8) studio – Cherokee Studios, Los Angeles, Kalifornia, styczeń–początek lutego 1985; (album 5; odrzuty 9, 10) studio – The Church Studios, Londyn, Wielka Brytania, 19–22 listopada 1985; (album: 8 – tylko podkład muzyczny; odrzuty 11, 12) studio – Festival Studios, Sydney, Australia, 8 i 9 lutego 1986; (odrzuty 13) studio – Skyline Studios, Topanga Canyon, Kalifornia, koniec kwietnia–pocz. maja 1986; (album: 1, 2, 4; odrzuty 14) studio – Sound City Studios, Van Nuys, Kalifornia, połowa maja; (album: 7) studio – Skyline Studios, Topanga Canyon, Kalifornia, poł.–koniec maja 1986; (album: overdubbing 2, 3¹, 5¹, 6¹, 8) ¹ Te utwory pochodzą z sesji do Empire Burlesque Projekt okładki i całości – Charles Sappington Czas – 36 min 11 s Firma nagraniowa – Columbia Numer katalogowy – CK 40439 Data wydania – 8 sierpnia 1986
Listy przebojów Album Rok Lista Pozycja 1986 Billboard USA. Albumy popowe 53 1986 Melody Maker USA. Albumy popowe 35
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Albumy Boba Dylana Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1986 Kategoria:Albumy Columbia Records Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Boba Dylana