Maria Laskarina (ur. 1206, zm. 24 czerwca 1270) – córka cesarza nicejskiego, Teodora I i Anny Angeliny.
Jej starszą siostrą była Irena Laskarina, poślubiona Janowi Dukasowi Watatzesowi. Maria była młodszą córką i dlatego ojciec nie musiał szukać dla niej takiego małżonka, który ewentualnie w przyszłości zostałby jego następcą na tronie. Wykorzystał Marię aby zabezpieczyć sojusz nicejsko-węgierski. W 1218 roku została wydana za mąż za królewicza węgierskiego Belę. Oboje mieli wtedy około dwunastu lat. Małżeństwo miało dziewięcioro dzieci: Świętą Kingę (1234–1292), żonę Bolesława Wstydliwego, księcia krakowskiego i sandomierskiego, następnie zakonnicę i przełożoną zakonu, kanonizowaną w 1999 roku, Annę (ok. 1226–po 1270), żonę Rościsława ze Slawonii, Katarzynę (ok. 1229–1242), zmarłą podczas ucieczki z rodziną po przegranej bitwie na równinie Mohi, Elżbietę (ok. 1236–1271), żonę Henryka XIII, księcia Bawarii, Konstancję Arpadównę (zm. po 1287/1288), żonę Lwa, księcia Halicza, Błogosławioną Jolentę Helenę (ok. 1238–1298), żonę Bolesława Pobożnego, księcia wielkopolskiego, potem zakonnicę i przełożoną zakonu, błogosławioną, Stefana V (1239–1272), Świętą Małgorzatę (1242–1271), nazwaną po zmarłej siostrze, kanonizowaną w 1943, Belę, księcia Slavonii, Chorwacji i Dalmacji (ok. 1243–1269), męża Kunegundy Brandenburskiej.
26 października 1235 zmarł ojciec Beli, a on sam został królem jako Bela IV. Maria została królową i nosiła ten tytuł przez kolejne 35 lat. Jej mąż zmarł 3 maja 1270. Maria przeżyła go o prawie 2 miesiące. Zmarła 24 czerwca 1270 roku w Budzie i została pochowana obok swojego męża w nieistniejącym już kościele franciszkanów w Ostrzyhomie.
Kategoria:Dynastia Laskarysów Kategoria:Węgierskie królowe Kategoria:Urodzeni w 1206 Kategoria:Zmarli w 1270