Allen Neal Jones (ur. 2 czerwca 1977 w Jacksonville w Karolinie Północnej) – amerykański wrestler, obecnie występujący w federacji WWE w brandzie SmackDown pod pseudonimem ringowym AJ Styles.
Styles jest najbardziej znany z występów w federacji Total Nonstop Action Wrestling (TNA) od 2002 do 2013, za co przyznano mu przydomek „Mr. TNA”. W tejże federacji trzy razy zdobył NWA World Heavyweight Championship, a także był dwukrotnym TNA World Heavyweight Championem. Był również pierwszym i sześciokrotnym TNA X Division Championem. Styles jest też pięciokrotnym zdobywcą TNA Triple Crown Championship oraz trzykrotnym TNA Grand Slam Championem. W 2010 stał się pierwszym w historii TNA zdobywcą pierwszego miejsca rankingu PWI 500 prowadzonego przez magazyn Pro Wrestling Illustrated. W międzyczasie występował dla Ring of Honor (ROH) od 2002 do 2006, gdzie zdobył ROH World Tag Team Championship (z Amazing Redem) i ROH Pure Championship. W 2014 podpisał kontrakt z New Japan Pro-Wrestling (NJPW) i zdobył IWGP Heavyweight Championship w jego pierwszej walce dla federacji, po czym stał się liderem grupy Bullet Club. Po opuszczeniu TNA występował w wielu federacjach niezależnych.
Styles pojawił się w WWE (znanym wtedy jako World Wrestling Federation, WWF) w 2002, lecz odmówił podpisania kontraktu rozwojowego z promocją. Powrócił do federacji w styczniu 2016, gdzie zadebiutował na gali Royal Rumble i jeszcze tego samego roku zdobył WWE World Championship. Został wybrany Zawodnikiem Roku 2016 przez magazyn Pro Wrestling Illustrated.
Wczesne życie Jones urodził się w Marine Corps Base Camp Lejeune w Karolinie Północnej. Wychowywał się w biedocie, miał ojca alkoholika. Uczęszczał do Johnson High School w Gainesville w Georgii i ukończył szkołę w 1996. Rzucił studia na Anderson University (na które dostał się dzięki stypendium przyznane mu za osiągnięcia w zapasach), aby spróbować swoich sił w wrestlingu. Dołączył do szkółki wrestlerskiej, w której trenowali również jego znajomi. Aby opłacić treningi w szkółce zarabiał jako kierowca karetki, a także dorabiał kosząc trawniki sąsiadów.
Kariera wrestlera Początki kariery Jones trenował pod okiem Ricka Michaelsa w szkółce należącej do National Championship Wrestling (NCW). Zadebiutował w 1998 roku jako Mr. Olympia. Jego pierwszą walką było przegrane starcie singlowe z Michaelem Brooksem. W sierpniu 1999 zdobył NCW Television Championship, zaś w grudniu zmienił pseudonim ringowy na A.J. Styles.
W latach 1999–2001 Styles występował w wielu federacjach niezależnych. W 2001 wziął udział w turnieju King of Indies, organizowanym przez All Pro Wrestling; przegrał walkę ćwierćfinałową z Christopherem Danielsem. 13 listopada 2001 zadebiutował w X Wrestling Federation. Otrzymał szansę zdobycia XWF Cruiserweight Championship, lecz ostatecznie nie udało mu się wygrać Battle Royalu o tytuł. 22 grudnia 2001 zdobył NWA Georgia Championship, pokonując Ricka Michaelsa.
24 lutego 2002 Styles zadebiutował w australijskiej federacji World Wrestling All-Stars (WWA) – przegrał Six-Way Cruiserweight Survival Elimination match na gali WWA:The Revolution. W kwietniu wziął udział w turnieju o WWA International Cruiserweight Championship i ostatecznie wygrał tytuł, pokonując Jerry’ego Lynna w finale. Niedługo później Styles zrzekł się mistrzostwa.
2 marca 2002 Styles dołączył do szóstego dorocznego turnieju Super 8, organizowanego przez East Coast Wrestling Association. Doszedł do finału, lecz został w nim pokonany przez Donovana Morgana. W czerwcu zadebiutował w Game Changer Wrestling, biorąc udział w turnieju Jersey J-Cup; został z niego wyeliminowany po przegranej w półfinale. W październiku Styles wybrał się do Wielkiej Brytanii, gdzie kilkukrotnie zawalczył dla federacji Frontier Wrestling Alliance. Otrzymał szansę zdobycia miana pretendenckiego do FWA British Heavyweight Championship, lecz nie zdołał wygrać trzyosobowej walki z Jerrym Lynnem i Dougiem Williamsem. W listopadzie zadebiutował w IWA: Mid-South, dołączając do turnieju Ted Petty Invitational. Odpadł już w pierwszej rundzie, po przegranej z Christopherem Danielsem.
World Championship Wrestling We wczesnym 2001 World Championship Wrestling (WCW) zaoferowało kontrakt Stylesowi i jemu znajomemu z NWA Wildside – Parisowi. AJ Styles (którego pseudonim ringowy zmieniono na „Air Styles”) i Paris stali się tag teamem „Air Raid”. Charakterystyczne dla drużyny były skafandry przeciwprzeciążeniowe, które na wzór prawdziwych pilotów nosili jej członkowie. Air Raid trzykrotnie pojawiło się na Thunder. 5 marca drużyna dołączyła do turnieju o nowo utworzone WCW Cruiserweight Tag Team Championship. Odpadli w pierwszej rundzie, po przegranej z późniejszymi zwycięzcami turnieju – Elixem Skipperem i Kidem Romeo.
Występy w World Wrestling Federation Styles dwukrotnie pojawił się w programach World Wrestling Federation (WWF) w styczniu 2002. 26 stycznia przegrał pojedynek z The Hurricanem na tygodniówce Jakked, a 27 stycznia został pokonany przez Rika Constantina w dark matchu przed SmackDown. W lipcu WWF zaoferowało Stylesowi kontrakt rozwojowy, który wymagałby od niego przeprowadzki do Cincinnati w Ohio, gdzie znajdowała się ówczesna rozwojówka WWF – Heartland Wrestling Association (HWA). Styles odmówił podpisania go ze względu na plany studiów swojej żony.
Ring of Honor Wczesne lata (2002–2004) mały|Styles i Matt Sydal podczas eventu ROH w 2006 Styles zadebiutował w Ring of Honor (ROH) w 2002, podczas trzeciego eventu zorganizowanego przez federację – Night Of Appreciation. Szybko stał się main eventerem; na gali Honor Invades Boston zawalczył z Low Kim o ROH World Championship, lecz nie zdołał pokonać mistrza. Po przegranej stał się pierwszym posiadaczem „Number One Contender's Trophy” – trofeum uznawanego wówczas za drugorzędne mistrzostwo ROH. Na One Year Anniversary Show w lutym 2003, Styles zawalczył w 3-Way matchu z Low Kim i Paulem Londonem, który ostatecznie wygrał London. Tuż po tym samodzielnie pokonał The Backseat Boyz (Johnny’ego Kashmere’a i Trenta Acida), The S.A.T. (Jose i Joela Maximo) oraz The Carnage Crew (HC Loca i Tony’ego DeVito), zdobywając miano pretendenckie do ROH Tag Team Championship. Styles wybrał Amazing Reda jako swojego tag team partnera i wraz z nim pokonał The Prophecy (Christophera Danielsa i Xaviera) w walce o mistrzostwo. Styles rozpoczął rywalizację z Paulem Londonem, ich walka na Night of the Grudges zakończyła się remisem. Styles i Red pokonali Briscoe Brothers (Jaya i Marka Briscoe) trzykrotnie, po czym przegrali starcie z The Prophecy. Na Wrath of the Racket Daniels i Dan Maff spowodowali kontuzję Amazing Reda. Nowym partnerem Stylesa stał się Homicide. Pomimo że Styles i Homicide zdołali pokonać The Prophecy, Styles zwakował tytuł.
Po zakończeniu panowania jako ROH Tag Team Champion, Styles wziął pod opiekę Jimmy’ego Rave’a i obrał ROH World Championship za swój nowy cel. Na Main Event Spectacles pokonał Bryana Danielsona w walce o miano pretendenckie do tytułu. Styles zmierzył się o mistrzostwo z Samoa Joem na War of the Wire, lecz nie zdołał odebrać mu tytułu. Wziął udział w turnieju o nowo utworzone ROH Pure Wrestling Championship na Second Anniversary Show i pokonał CM Punka w jego finale, stając się pierwszym w historii posiadaczem mistrzostwa. 13 marca 2004 Styles pokonał Punka w walce rewanżowej z sędzią specjalnym Rickym Steamboatem na At Our Best. Była to jego ostatnia walka w ROH w 2004, czego powodem było wycofanie przez zarząd TNA wszystkich wrestlerów ich federacji z eventów ROH. Wkrótce ROH zawiesiło tytuł Stylesa.
Rywalizacja z Jimmym Rave’em (2005–2006) Styles powrócił do Ring of Honor na gali Third Anniversary Celebration: Part Two, by zawalczyć z Jimmym Rave’em. Rave oskarżył Stylesa o "kradzież" finishera Rave Clash i przerobienie go na Styles Clash. Ostatecznie Rave wygrał starcie. Styles połączył siły z grupą Generation Next, aby wspólnie rywalizować ze stajnią The Embassy, do której należał Jimmy Rave. Na Glory by Honor IV Styles pokonał Rave’a w pojedynku, którego przegrany miał otrzymać zakaz używania Rave/Styles Clashu w Ring of Honor. Na This Means War pokonał lidera Generation Next – Austina Ariesa. Na gali Vendetta Styles, Aries, Jack Evans i Matt Sydal zostali pokonani przez członków The Embassy – Jimmy’ego Rave’a, Shelleya, Abyssa i Prince’a Nanę.
Po zakończeniu rywalizacji z The Embassy Styles skupił się na zdobywaniu mistrzostw. Na A Night of Tribute zmierzył się z Christopherem Danielsem i Sydalem w wygranym przez Danielsa Triple Threat matchu o miano pretendenckie do ROH World Championship. Na pierwszym evencie ROH w 2006 roku Styles pokonał Sydala, a po walce wrestlerzy postanowili utworzyć tag team i wyzwać na pojedynek posiadaczy ROH Tag Team Championship – Austina Ariesa i Rodericka Stronga. Przed walką o mistrzostwo drużynowe Styles otrzymał szansę zdobycia ROH World Championship, lecz nie zdołał pokonać mistrza Bryana Danielsona. Na Fourth Anniversary Show Styles i Sydal przegrali walkę o ROH Tag Team Championship z Ariesem i Strongiem.
Po okresie nieobecności Styles pojawił się na Death Before Dishonor IV i pokonał Daveya Richardsa. Na Time to Man Up w kwietniu 2006 przegrał pojedynek z Samoa Joem. Była to ostatnia walka Stylesa w ROH do czasu jego powrotu w 2014.
Total Nonstop Action Wrestling NWA World Heavyweight Champion (2002–2004) W maju 2002 Styles podpisał specjalny kontrakt z Total Nonstop Action Wrestling (TNA), który pozwalał mu na występy w innych federacjach. 19 czerwca pojawił się na pierwszym evencie TNA w systemie pay-per-view – wraz z Jerrym Lynnem i Low Kim przegrał starcie drużynowe przeciwko The Flying Elvises (Jimmym Yangiem, Jorgem Estradą & Sonnym Siakim). Tydzień później stał się pierwszym w historii posiadaczem TNA X Division Championship, dzięki wygranej w 4-Way Double Elimination matchu z Lynnem, Low Kim i Psicosis. Podczas trzeciego eventu TNA stał się podwójnym mistrzem – wraz z Jerrym Lynnem wygrali w finale turnieju o NWA World Tag Team Championship. Styles obronił tytuły w następnych tygodniach, lecz zaczął sprzeczać się z Lynnem podczas starć drużynowych. 7 sierpnia Styles przegrał X Division Championship na rzecz Low Kiego. Tydzień później walka drużynowa Stylesa i Lynna z Ronem Killingsem i Jeffem Jarrettem zakończyła się remisem, wskutek czego NWA World Tag Team Championship zostało zawieszone. W następnym tygodniu Styles i Lynn zmierzyli się ze sobą w Falls Count Anywhere matchu (wygranym przez Lynna), No Disqualification matchu (wygranym przez Stylesa) i dziesięciominutowym Iron Man matchu, który zakończył się trzypunktowym remisem. 21 sierpnia Styles wziął udział w trzyosobowym Ladder matchu o X Division Championship z Low Kim i Lynnem, lecz nie zdołał go wygrać. 23 października pokonał Syxx-Paca w pojedynku o X Division Championship, zdobywając tytuł po raz drugi. Utracił go dwa tygodnie później, 6 listopada, na rzecz Jerry’ego Lynna. Dwukrotnie otrzymał szansę odzyskania mistrzostwa, lecz ostatecznie nie zdołał pokonać Lynna.
W 2003 Styles skupił się na zdobyciu NWA World Heavyweight Championship. W styczniu został zmuszony do dołączenia do stajni Sports Entertainment Xtreme (S.E.X.) Vince’a Russo. 19 lutego przegrał pojedynek o tytuł z Jeffem Jarrettem. Podczas starcia przeszedł face turn – zaatakował członków S.E.X., kiedy ci próbowali interweniować w walkę.