Marcin Załuski herbu Junosza (ur. 15 listopada lub 30 kwietnia 1700 w Jedlance, zm. 11 lipca 1768 w Warszawie) – polski duchowny katolicki, biskup sufragan płocki w 1732 roku, dziekan katedralny płocki, sekretarz wielki koronny w latach 1732–1752Urzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy”. Oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik 1992, s. 216., opat komendatoryjny sulejowski w 1760 rokuKolęda warszawska na rok 1760, Warszawa 1760, [b.n.s.], kantor krakowskiej kapituły katedralnej w latach 1747–1763, kanonik krakowskiej kapituły katedralnej prebendy Rosiewska od 1692 rokuJan Szczepaniak, Spis prałatów i kanoników kapituły katedralnej oraz kapituł kolegiackich diecezji krakowskiej (XVIII wiek), Kraków 2008, s. 14, 23., jezuita.
Życiorys Syn Aleksandra Józefa Załuskiego i Teresy z Podkańskich. Brat Andrzeja Stanisława Załuskiego i Józefa Andrzeja Załuskiego. Początki edukacji zdobywał w kolegiach jezuickich w Kaliszu i Braniewie. W 1714 został scholastykiem płockim dzięki pomocy swojego stryja Ludwika Bartłomieja Załuskiego. W 1715 wstąpił do zakonu Jezuitów, pierwsze śluby złożył w 1717 Kształcił się w Słucku (1717–1718), na Akademii Wileńskiej (1718–1721) w Rzymie (1722–1723), gdzie studiował teologię oraz we Florencji, gdzie zdobył wykształcenie prawnicze. W 1723 opuścił zakon jezuitów, zapewne pod wpływem rodziny, która wolała, aby otrzymał wyższe godności kościelne. Od 1725 był dziekanem kapituły płockiej. 7 maja 1732 prekonizowany na biskupa pomocniczego płockiego dzięki wsparciu swojego brata Andrzeja Stanisława Załuskiego będącego ówcześnie ordynariuszem płockim. Był także opatem komendatoryjnym sulejowskim i sekretarzem koronnym. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 27 kwietnia 1733 roku na sejmie konwokacyjnymKonfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 59.. Podczas bezkrólewia w 1733 opowiedział się za kandydaturą Stanisława Leszczyńskiego, u którego boku przebywał do 1736 w Królewcu. W 1765 zrzekł się godności kościelnych i powrócił do zakonu jezuitów. Rezydował w Kobyłce, w domu misyjnym koło ufundowanego przez siebie kościoła, tam też został pochowany. Kryptę z jego grobem odnaleziono przypadkiem w 2006 roku.
Przypisy
Bibliografia Marianna Banacka, Kobyłczanin z przeznaczenia i wyboru, Kobyłka 2004.
Kategoria:Absolwenci i studenci Kolegium Jezuitów w Braniewie Kategoria:Absolwenci i studenci kolegium jezuitów w Kaliszu Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii i Uniwersytetu Wileńskiego Towarzystwa Jezusowego Kategoria:Biskupi koadiutorzy i pomocniczy I Rzeczypospolitej Kategoria:Biskupi płoccy Kategoria:Członkowie dworu Augusta II Mocnego Kategoria:Członkowie dworu Augusta III Sasa Kategoria:Członkowie konfederacji generalnej 1733 Kategoria:Duchowni katoliccy – szlachta I Rzeczypospolitej Kategoria:Kanonicy krakowskiej kapituły katedralnej Kategoria:Kantorzy krakowskiej kapituły katedralnej Kategoria:Kanonicy płoccy Kategoria:Ludzie związani z Kobyłką Kategoria:Opaci sulejowscy (komendatoryjni) Kategoria:Polacy w Królestwie Prus 1701–1772 Kategoria:Polscy biskupi jezuiccy Kategoria:Sekretarze wielcy koronni (duchowni) Kategoria:Urodzeni w 1700 Marcin Załuski Kategoria:Zmarli w 1768