Tjalling Charles Koopmans (ur. 28 sierpnia 1910 w 's-Graveland (Holandia), zm. 26 lutego 1985 w New Haven) – amerykański ekonomista i ekonometryk pochodzenia holenderskiego, laureat Nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1975.
Życiorys Karierę naukową rozpoczął jako matematyk i fizyk, jednak w latach 30. zaczął intensywnie interesować się ekonomią. W 1938 zastąpił Jana Tinbergena w Lidze Narodów w Genewie, a w 1940 (po inwazji Niemiec na Holandię) przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych.
Początkowo pracował jako statystyk w Waszyngtonie, gdzie usiłował rozwiązać problem reorganizacji przesyłek, aby zminimalizować koszty transportu. Problem był bardzo skomplikowany, gdyż dotyczył milionów ton ładunku, tysięcy statków i setek portów. Aby go rozwiązać, Koopmans wypracował nowe metody analizy (znane obecnie jako programowanie liniowe).
W 1946 uzyskał obywatelstwo amerykańskie. W latach 1944–1955 pracował na Uniwersytecie Chicagowskim w Komisji Cowlesa, a w latach 1955–1981 był profesorem Uniwersytetu Yale (w New Haven). Wniósł poważny wkład do teorii ekonometrii.
Nagrodę Banku Szwecji otrzymał (w 1975) za zastosowania metod matematycznych w ekonomii, razem z Leonidem Kantorowiczem (ZSRR), Narodowy Bank Polski..
Był członkiem Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk.
Wybrane prace Linear Regression and Activity Analysis of Economic Time Series (1937) Three Essays on the State of Economic Science (1957) The Scientific Papers of Tjalling C. Koopmans (1970)
Przypisy
Bibliografia Beata Tarnowska (red.), Nagrody Nobla. Leksykon PWN, Warszawa 2001
Linki zewnętrzne Tjalling Charles Koopmans The Concise Encyclopedia of Economics
Kategoria:Amerykanie pochodzenia holenderskiego Kategoria:Amerykańscy ekonomiści Kategoria:Członkowie Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk Kategoria:Nobliści – ekonomia Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Yale Kategoria:Zmarli w 1985