Jerzy Ostrogórski (ur. 7 kwietnia 1944 w Wilnie, zm. 8 września 2020 w Gdańsku) – profesor nauk o sztukach pięknych, specjalność malarstwo. Wykładowca w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku oraz na Wydziale Architektury, Inżynierii i Sztuki w Sopockiej Szkole Wyższej.

Życiorys Studiował od 1965 na Wydziale Malarstwa i Grafiki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku). Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 1971 w Pracowni Malarstwa prof. Stanisława Borysowskiego. Od 1971 był asystentem na Wydziale Malarstwa PWSSP w Gdańsku, od 1978 adiunktem I stopnia, od 1985 docentem, od 1991 profesorem nadzwyczajnym, w 1996 został profesorem zwyczajnym. W latach 1986–1987 pełnił funkcję kierownika Katedry Rysunku, Malarstwa i Rzeźby na Wydziale Architektury i Wzornictwa, a od 1987 kierownika Pracowni Malarstwa i Rysunku na Wydziale Malarstwa i Grafiki PWSSP w Gdańsku. W latach 1987–1990 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Malarstwa i Grafiki. W latach 1991–1993 i 2002–2006 pełnił funkcję kierownika Katedry Kształcenia Podstawowego na Wydziale Malarstwa i Grafiki.

W latach 1992–1993 i 1998–2000 był profesorem Uniwersytetu Bilkent w Ankarze w Turcji. Był współtwórcą Galerii „OUT” w Sopocie. Stypendysta Miasta Gdańska.

Zajmował się malarstwem i rysunkiem. W latach 70. powstał cykl obrazów-obiektów zastępujący malowany kadr słowem, materialny obiekt pojęciem, portret zaimkiem osobowym on, ona oraz cykl obrazów pt. „Notatnik ścienny”, gdzie przestrzeń płótna zrównana została ze ścianą, która chłonie nieuporządkowane, spontaniczne zapisy dotyczące obrazu, zdarzeń i faktów związanych z malarstwem. Koniec lat 80. to obrazy podnoszące szkic do wartości oryginału. W tym okresie powstały również obiekty wykorzystujące gotową konfekcję; cykle „Wieszaki”, „Szatnie” i „Garderoby”. W końcu lat 90. powstały obrazy i rysunki z cyklu „perseweracji”, określane malarstwem dotknięcia. Wykorzystuje w tym malarstwie i rysunku gotowe oraz wymyślone znaki i stemple. W ten sposób powstają fikcyjne kody tworząc metaforę systemu kultury uniwersalnej.

Zofia Watrak: „Jerzy Ostrogórski pracuje seriami, do wyczerpania podejmowanych wątków artystycznych i zapoczątkowania nowych, pozornie tylko nieprzewidzialnych zwrotów i przeobrażeń. Ich źródeł można by szukać w doświadczeniach sztuki analitycznej lat 70. Analiza języka artystycznego wiodła do refleksji o przemijalności kodów artystycznych i zmieniających je kontekstach interpretacyjnych. Z tej świadomości Ostrogórski uczynił zasadę własnej twórczości, sankcjonując prawo do nieustannych przeobrażeń”.

Zmarł w Gdańsku, pochowany 14 września 2020 na cmentarzu Łostowickim (kwatera 69-9-15a).

Wybrane wystawy indywidualne 1995 – Städtische Galerie im Buntentor, Brema, Niemcy 1999 – Galeria Arti, Ankara, Turcja 2000 – Galeria Tunel, Stambuł, Turcja 2001 – PGS, Sopot 2003 – Galeria Nowa Oficyna, Gdańsk 2003 – Galeria Alte Remise, Zwingenberg, Niemcy

Wybrane ostatnie wystawy zbiorowe 2002 – „Wizja lokalna. Pokolenia”, Stocznia Gdańska, GdańskWizja lokalna. Pokolenia – katalog wystawy 2004 – Nowa Oficyna – 5 lat Nowej Oficyny, Gdańsk 2004 – ASP Wrocław – ASP Gdańsk, ASP we Wrocławiu 2005 – 60 lat ASP Gdańsk, Muzeum Narodowe, Gdańsk 2006 – ASP Gdańsk – ASP Poznań, Stary Browar, Poznań

Nagrody II nagroda w konkursie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w Gdańsku „Grafika Lata” (1971) II nagroda w konkursie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w Gdańsku „Grafika Zimy” (1971) III nagroda w konkursie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w Gdańsku „Grafika Wiosny” (1972) II nagroda w konkursie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w Gdańsku „Grafika Lata” (1972) II nagroda w konkursie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki na „Grafikę Jesieni 73” (1973) II nagroda (I nie przyznano) specjalna Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki za temat „Port Północny” (1973) Wyróżnienie w III Ogólnopolskim Konkursie na Grafikę w Łodzi (1973) I nagroda w konkursie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w Bydgoszczy i Zarządu Okręgu ZPAP na „Grafikę Wiosny 74” (1974) Medal na I Biennale Sztuki Gdańskiej w BWA w Sopocie za dzieła o wybitnych walorach artystycznych (1975) III nagroda w Konkursie XXX-lecia PRL „Człowiek” w Warszawie (1975) Wyróżnienie na IV Ogólnopolskim Konkursie na Grafikę w Łodzi (1975) Medal na II Biennale Sztuki Gdańskiej w BWA w Sopocie (1977) Wyróżnienie w konkursie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki na „Grafikę Roku 1976” (1977) Wyróżnienie w konkursie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki na „Grafikę Roku 1979” (1980) Wyróżnienie w VIII Konkursie im. Jana Spychalskiego w Poznaniu (1981) I nagroda (równorzędna) w dziedzinie malarstwa i nagroda Prezydenta Sopotu na VII Biennale Sztuki Gdańskiej w BWA w Sopocie (1987) Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 40-lecia pracy artystycznej, a w szczególności za cykle: „Wieszaki”, „Szatnie”, „Garderoby” i „Perseweracje” (2013) Źródło:.

Przypisy

Bibliografia Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom III: M–R (redaktor naukowy Janusz Kapuścik, redaktor tomu Marek Halawa), Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2000, s. 387.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Malarze związani z Gdańskiem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łostowickim w Gdańsku Kategoria:Polscy malarze współcześni Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Polscy rysownicy Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku Kategoria:Zmarli w 2020