Charles-Joseph de Ligne, książę de Ligne () (ur. 23 maja 1735 w Brukseli, zm. 13 grudnia 1814 w Wiedniu) – książę Świętego Cesarstwa Rzymskiego, dyplomata i wojskowy w służbie Austrii i pamiętnikarz, zwany „największym z Walonów” (le plus grand des Wallons).
Życiorys Syn Klaudiusza Lamorala II, 6. księcia Ligne, i Elżbiety Aleksandryny, księżniczki Salm. Ród de Ligne wywodził się z Belgii (wtedy: Niderlandy Austriackie). 6 sierpnia 1755, w Valticach ożenił się Franciszką Marią Ksawerią, księżniczką Liechtensteinu (1739–1821), siostrą Franciszka Józefa I, księcia Liechtensteinu. Para miała siedmioro dzieci: Karola Antoniego Józefa Emanuela (25 września 1759–14 września 1792), męża Heleny Apolonii Massalskiej, Franciszka Leopolda (3 listopada 1764–6 stycznia 1771), Ludwika Eugeniusza Marię Lamorala (7 maja 1766–10 maja 1813), którego synem był Eugeniusz de Ligne (1804-1880) Adalberta Ksawerego (26 sierpnia 1767–23 maja 1771), Marię Krystynę Leopoldynę (25 maja 1757–13 września 1830), Eufemię Krystynę Filipinę (18 lipca 1773–30 marca 1834), Florę Adelajdę Karolinę (8 listopada 1775–9 grudnia 1851).
Miał również nieślubną córkę z Adelajdą Fleury: Krystynę (4 stycznia 1788–19 maja 1867), żonę Maurycego O’Donnell von Tyrconnell (1780–1843).
Był, obok takich ludzi jak: Giacomo Casanova (1725–1798) i (1740–1819) największym pamiętnikarzem XVIII wieku. Jego talenty literackie podziwiali: Goethe, Lord Byron, Barbey d’Aurevilly, Paul Valéry i Paul Morand. Mówił o sobie, że ma tuzin ojczyzn. Nie był przywiązany do Belgii, ani do innych krajów.
Mianowany pułkownikiem armii austriackiej przed bitwą pod Kunowicami, wysłany do Wersalu, by zawiadomić francuskich sojuszników o zwycięstwie austriackim, jakim była bitwa pod Maxen. Znał dobrze i odwiedzał Voltaire’a, Rousseau, Madame de Staël. Z Katarzyną Wielką regularnie korespondował.
12 lutego 1785 został mianowany na stopień generała artylerii, a 6 września 1808 na stopień marszałka polnego.
Dzieła Pełne wydanie jego dzieł liczy 34 tomy, w tym: Lettres à Eugénie sur les spectacles (1774) Céphalide, ou les Autres mariages samnites, comédie en musique (1777) Préjugés et Fantaisies militaires (1780) Colette et Lucas, comédie en musique (1781) Coup d'œil sur Belœil (1781) Fantaisies militaires (1783) L’Amant ridicule, proverbe en prose (1787) Mélanges militaires, littéraires et sentimentaires (1795–1811) Mémoires sur les Juifs (1795–1811) Les Embarras, pièce en un acte (manuscrit) Contes immoraux
Wydania dzieł Charles-Joseph de Ligne, Œuvres, édition établie et présentée par Roland Mortier, Éditions Complexe, Bruxelles, 2006, coffret composé de 3 tomes .
Przypisy
Bibliografia Hector Marie Auguste de Backer, Iconographie du Prince Charles-Joseph de Ligne, Bruxelles, Veuve Monnom, 1920 Abel Bonnard, Le Prince de Ligne, Liège, Dynamo, 1965 Sophie Deroisin, Le Prince de Ligne, Bruxelles, La Renaissance du livre 1965 Victor Du Bled, Le Prince de Ligne et ses contemporains Paris, C. Lévy, 1890 Louis Dumont-Wilden, La Vie de Charles-Joseph de Ligne, prince de l’Europe française, Paris, Plon 1927 O. P. Gilbert, Vie du feld-maréchal prince de Ligne: histoires sur l’histoire Paris, C. Aveline, 1922 Pierre Grenaud, Le Charmant Prince de Ligne: prince de l’Europe, Paris, L’Harmattan, 1999 . Franz Hellens, Le Prince de Ligne, écrivain libre Liège, P. Aelberts, 1962 Janine Lambotte, Le Prince de Ligne, ou, la dernière mémoire, Bruxelles, Éditions Labor/RTBF, 1990 . Félicien Leuridant, Une Éducation de prince au XVIII-me siècle, Charles-Joseph de Ligne, Paris, E. Champion, 1923 Philip Mansel, Le Charmeur de l’Europe: Charles-Joseph de Ligne (1735–1814), Paris, Stock, 1992 . Marthe Oulié, Le Prince de Ligne ; un grand seigneur cosmopolite au XVIII-me siècle, Paris, Hachette 1926 Claude Pasteur, Le Prince de Ligne: l’enchanteur de l’Europe, Paris, Librairie académique Perrin, 1980 . Nicolas Joseph Peetermans, Le Prince de Ligne; ou, Un écrivain grand seigneur à la fin du XVIII-me siècle, Liége, Renard, 1857 Raymond Quinot, Charles-Joseph de Ligne, prince wallon et européen, Gilly, Institut Jules Destrée pour la défense et l’illustration de la Wallonie, 1973 Frédéric Auguste Ferdinand Thomas de Reiffenberg, Le Feld-maréchal prince Charles-Joseph de Ligne, Bruxelles, Hayez, 1845 Joseph Schulsinger, Un Précurseur du sionisme au XVIII-me siecle: le Prince de Ligne, Paris, Libraire internationale de Langue franais, 1936 Maurice Wilmotte, Le Prince de Ligne et la France Bordeaux, 1916 Louis Wittmer, Le Prince de Ligne, Jean de Muller, Frédéric de Gentz, et l’Autriche. Paris, [s.n.], 1925 ; Lévy, 1890
Linki zewnętrzne Charles-Joseph de Ligne – publikacje w bibliotece Polona
Kategoria:Austriaccy dyplomaci Kategoria:Autorzy literatury erotycznej Kategoria:Autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Dramaturdzy francuskojęzyczni Kategoria:Dramaturdzy XVIII wieku Kategoria:Dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Generałowie Arcyksięstwa Austriackiego Kategoria:Marszałkowie polni Cesarstwa Austriackiego Kategoria:Pisarze związani z Brukselą Kategoria:Prozaicy francuskojęzyczni Kategoria:Prozaicy XVIII wieku Kategoria:Prozaicy XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1735 Kategoria:Zmarli w 1814 Kategoria:Austriaccy pisarze XIX wieku