Piotr Bogoria ze Skotnik (zm. ok. 1287 roku) – syn Wojciecha herbu Bogoria. Możnowładca z czasów Bolesława Wstydliwego i Leszka Czarnego. Należał do rodu Bogoriów, którego gniazdem rodowym były Skotniki koło Sandomierza.
Życiorys Sprawował urzędy kasztelana wiślickiego oraz w latach 1279-1282 wojewody krakowskiego.
23 lutego 1280 w bitwie pod Goźlicami, niedaleko Koprzywnicy, wraz z wojewodą sandomierskim Januszem Starżą, na czele ok. 600 rycerzy z województw krakowskiego i sandomierskiego rozbił wojska tatarsko-ruskie księcia halicko-włodzimierskiego Lwa liczące ok. 6 000 wojowników.
Potomstwo Piotr pozostawił liczne potomstwo, które stanowiło jądro elity możnowładczej za panowania ostatnich Piastów:
Wojciech Bogoria – wojewoda sandomierski Mikołaj Bogoria – wojewoda krakowski Jarosław z Bogorii i Skotnik – arcybiskup gnieźnieński N. Bogoria ze Skotnik – matka arcybiskupa gnieźnieńskiego Janusza Suchywilka N. Bogoria ze Skotnik – żona kasztelana krakowskiego Pakosława z Mstyczowa
Bibliografia J. Długosz: Opera XI, 455
Jan Tęgowski, Krąg rodzinny Jarosława Bogorii (w:) Genealogia – polska elita polityczna na tle porównawczym, Toruń 1993 Z. Wdowiszewski: Ród Bogoriów w Wiekach Średnich. Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. Tom IX - R. 1928-1929. Kraków 1930
Przypisy
Bogorii i Skotnik, Piotr z Piotr Kategoria:Właściciele Staszowa Kategoria:Wojewodowie Księstwa Krakowskiego