Hermann Brehmer (ur. 14 sierpnia 1826 w Kurczowie, zm. 28 grudnia 1889 w Sokołowsku) – niemiecki lekarz, pionier klimatyczno-dietetycznego leczenia gruźlicy.
Działalność W 1854 roku rozpoczął jako pierwszy w Europie sanatoryjne leczenie gruźlicy w Sokołowsku, 6 km na północny wschód od Mieroszowa koło Wałbrzycha. Lekarz był prekursorem leczenia gruźlicy metodą klimatyczno-dietetyczną poprzez spacery, umiarkowane ćwiczenia na powietrzu i odpowiednie wyżywienie.
Do górskiej miejscowości trafił za namową starszej siostry jego żony Amalii, Marianny von Colomb (1808–1868), zwolenniczki hydroterapii (leczenia wodą) Vincenza Priessnitza, która zaproponowała mu stworzenie uzdrowiska w Sokołowsku (ówczesnym Görbersdorfie), nazwanym później śląskim Davos.
Brehmer rozpoczął zabiegi w 1854 a rok później otworzył sanatorium dla gruźlików. Na przełomie 1861/1862 rozpoczęło działalność Sanatorium Brehmera (po 1945 „Grunwald”), zbudowane w stylu mauretańskim. Najbliższym współpracownikiem doktora w latach 1874–1880 był Alfred Sokołowski.
Publikacje Zur Aetiologie und Therapie der chronischen Lungenschwindsucht. Antwort auf die zwei Antithesen des Dr. v. Mayer, Fr. Th. Chr. Enslin, Berlin (1874). OCLC 14947504. Die Therapie der Lungenschwindsucht, J.F. Bergmann, Wiesbaden (1887). OCLC 786353867.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia powszechna PWN, t. 1, Warszawa 1974. M. Staffa (red.); Słownik geografii turystycznej Sudetów. Góry Kamienne; tom 9; Wydawnictwo I-BiS; Wrocław 1996, , s. 188–197.
Kategoria:Absolwenci i uczniowie gimnazjum św. Elżbiety we Wrocławiu Kategoria:Niemieccy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1826 Kategoria:Zmarli w 1889