Chorągiew husarska koronna Władysława Myszkowskiego – chorągiew husarska koronna połowy XVII wieku, okresu wojen ze Szwedami, licząca sobie w drugim kwartale 1656 roku 165 koni. Charakterystyka Chorągwie husarskie były jednostkami organizacyjnymi i taktycznymi liczącymi około 100–200 koni. Zaciągano je według systemu pocztów towarzyskich. Składała się z dwu-trzy konnych pocztów: rotmistrza, porucznika, chorążego i pocztów towarzyszy. Broń ofensywną husarii stanowiła kopia długości około 5,5 m, a uzbrojenie ochronne to półzbroja złożona z folg, często kombinowana z kolczugą, później półzbroja łuskowa. Wraz z towarzyszami do boju stawali pocztowi (zwani pacholikami, czeladnikami lub osiadaczami). Oprócz nich husarz dysponował ciurami (sługami obozowymi). Ci ostatni rzadko brali udział w walkach, co najwyżej w obronie taboru lub obozu.
W XVII wieku wojska Rzeczypospolitej prowadziły działania wojenne na kilku frontach. Walczyły z wojskami szwedzkimi, powstańcami Chmielnickiego, Carstwem Moskiewskim, Tatarami Chanatu Krymskiego i Imperium Osmańskim.
W 1635 roku, w czasie koncentracji wojsk króla Władysława IV przeciw Szwedom, jako porucznik chorągwi husarskiej margrabiego Władysława Myszkowskiego wymieniany był Stefan Czarniecki. Jej faktycznym dowódcą był Władysław Wilczkowski.
25 czerwca 1648 sejmiki ziemskie zatwierdziły uchwały w sprawie zaciągów, określając termin popisów, płacę oraz mianując dowódców chorągwi. Dotyczyło to także chorągwi starosty grodeckiego Władysława Myszkowskiego. Miała ona etatowo liczyć 100 koni.
Klęski wojsk koronnych w bitwach nad Żółtymi Wodami i pod Korsuniem wywarły przygnębiające wrażenie na szlachcie. Sejmiki wojewódzkie zwołane w 1648 przez Prymasa podjęły uchwały w sprawie nowych zaciągów i odbudowy armii koronnej. Na tej podstawie z chorągwi kozackiej została utworzona chorągiew husarska wojewody bracławskiego Władysława Myszkowskiego pod dowództwem Trzebińskiego.
W październiku 1655 chorągiew Myszkowskiego walczyła z wojskami szwedzkimi pod Wojniczem. W tym czasie liczyła około 160 koni. W pierwszych miesiącach 1656 chorągiew wojewody sandomierskiego Władysława Myszkowskiego pod por. Władysławem Wilczkowskim wzięła udział w wyprawie Stefana Czarneckiego w Sandomierskie. Liczyła wtedy 220 koni. W bitwie pod Gołębiem straciła 55 koni.
W pierwszym kwartale 1656 chorągiew wojewody sandomierskiego Władysława Myszkowskiego liczyła 220 koni. Wzięła udział w bitwie pod Warką, 7 kwietnia 1656 oraz bitwie pod Warszawą pod koniec lipca 1656.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie husarskie koronne Kategoria:Oddziały wojskowe Myszkowskich herbu Jastrzębiec Kategoria:Jazda koronna w dobie potopu szwedzkiego Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-rosyjskiej (1654–1667) Kategoria:Jazda koronna w dobie powstania Chmielnickiego