Piet Pieterszoon Hein (ur. 25 listopada 1577 w Delfshaven, zm. 18 czerwca 1629 w pobliżu Ostendy na Morzu Północnym) – holenderski admirał Kompanii Zachodnioindyjskiej i Stanów Generalnych, bohater wojny osiemdziesięcioletniej, korsarz.
Życiorys Piet Hein urodził się w portowym mieście Delfshaven (obecnie część Rotterdamu). W wieku dwudziestu lat, w 1597, został porwany przez Hiszpanów. Pracował przy wiosłach na galerze. W roku 1601 został uwolniony. Następnie dowodził statkiem. Działając na wodach Morza Karaibskiego i żyjąc z kontrabandy, szybko wzbogacił się. W 1621 roku została powołana Holenderska Kompania Zachodnioindyjska, a jej admirałem został Piet Hein. Pod jego dowództwem flota holenderska zniszczyła żeglugę hiszpańską na Morzu Karaibskim. W 1624 roku wraz z admirałem Johanem Wilkenem zaatakował portugalską Brazylię. Po bitwie pod Bahią zdobył stolicę Brazylii i 22 statki portugalskie. Jego celem była tzw. srebrna flota hiszpańska, na którą polował przez kilka lat. W roku 1628 w bitwie w zatoce Matanzas, u wybrzeży Kuby, zaskoczył legendarną flotę. Na swoich pokładach miała ona całoroczne wydobycie srebra z Meksyku i Peru, a łup jaki zgarnął Hein szacuje się na 15 mln guldenów. Dowódca hiszpańskiej floty, admirał Benavides y Bazan, został po procesie skazany na ścięcie.
W roku 1629 Piet Hein został dowódcą floty holenderskiej. W tym samym roku, w wieku 52 lat zginął w zwycięskiej bitwie na Morzu Północnym, toczonej z hiszpańskimi piratami z Dunkierki.
Bibliografia
Kategoria:Holenderscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Holenderscy admirałowie Kategoria:Korsarze Kategoria:Urodzeni w 1577 Kategoria:Zmarli w 1629