Karol Bojkowski (ur. 17 września 1923 w Nowym Sączu, zm. 4 lutego 1987 w Sosnowcu) – geolog, specjalista geologii złóż węgli, a zwłaszcza stratygrafii oraz paleontologii karbonu.
Życiorys W Nowym Sączu uczęszczał do szkoły. Jego edukację w szkole średniej przerwała II wojna światowaOni tworzyli Państwowy Instytut Geologiczny, pod red. A. Bagińska, E. Dąbrowska-Jędrusik, T. Peryt, S. Wołkowicz, s. 10-11, Warszawa 2020. Po wybuchu wojny podjął pracę zarobkową. W 1947 uzyskał świadectwo dojrzałości w Liceum Ogólnokształcącym w Jaśle i rozpoczął studia na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. Ukończył je w 1951 z dyplomem magistra filozofii w zakresie geologii i paleontologii. W tym samym roku podjął pracę w Czeladzi, w Górnośląskiej Stacji Terenowej Państwowego Instytutu Geologicznego. W połowie lat. 50, przez kilkanaście miesięcy pełnił funkcję kierownika tej stacji. W 1963 uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych, w 1973 – doktora habilitowanego, a w 1985 został mianowany uchwałą Rady Państwa profesorem nadzwyczajnym.
Jego praca zawodowa i naukowa koncentrowała się na problemach paleontologicznych, stratygraficznych i paleogeograficznych karbonu w Polsce. Był kierownikiem Pracowni Stratygrafii Karbonu, a następnie kierownikiem Zakładu Geologii Regionalnej i Badań Podstawowych w Oddziale Górnośląskim Instytutu Geologicznego. Pełnił także funkcję nauczyciela akademickiego Politechniki Śląskiej w latach 1969–1982.
Uczestniczył w wielu Międzynarodowych Kongresach Stratygrafii i Geologii Karbonu: w Holandii (Heerlen, 1958), w Wielkiej Brytanii (Sheffield, 1967), w RFN (Krefeld, 1971), w Związku Radzieckim (Moskwa, 1975) i w Hiszpanii (Madryt, 1983). Brał również udział w Międzynarodowym Kongresie Geologicznym w Pradze (1968). W 1983 został przedstawicielem Polski w Stałym Międzynarodowym Komitecie Kongresów Stratygrafii i Geologii Karbonu oraz członkiem Międzynarodowej Unii Nauk Geologicznych. Był członkiem Polskiego Towarzystwa GeologicznegoLista członków Polskiego Towarzystwa Geologicznego, stan na 31 stycznia 1971, Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego Tom XL-1970, Zeszyt 3-4, Kraków 1971.
Zmarł na stanowisku pracy 4 lutego 1987. Został pochowany na cmentarzu parafii św. Jacka w SosnowcuOni tworzyli Państwowy Instytut Geologiczny, pod red. A. Bagińska, E. Dąbrowska-Jędrusik, T. Peryt, S. Wołkowicz, s. 10-11, Warszawa 2020.
Nagrody i odznaczenia Otrzymał wiele odznaczeń, m.in. Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medale 30- i 40-lecia PRL, Złotą Odznakę Zasłużonego dla Województwa Katowickiego, Honorową Odznakę za Zasługi dla Lubelszczyzny, Odznakę Zasłużonego dla Polskiej Geologii, Nagrodę Naukową im. Ludwika Zejsznera oraz Zespołową Nagrodę Państwową I stopnia za odkrycie i udokumentowanie złóż węgla kamiennego na Lubelszczyźnie.
Przypisy
Bibliografia Józef Porzycki, Aleksander Jachowicz, 1987, Profesor Karol Bojkowski, Przegl. Geol., v. 35, nr 5, s. 288-289, Warszawa.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pracownicy Państwowego Instytutu Geologicznego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Geologicznego Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Sączu