Borowodorek sodu, – nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorków.
Jest to często używany reduktor. W alkoholach i wodzie rozpuszcza się, ulegając jednak rozkładowi – szybkiemu w wodzie, środowisku obojętnym i kwasowym (natomiast w pH 14 jest trwały), powolnemu w metanolu i etanolu (natomiast w izopropanolu jest trwały).
Reakcja hydrolizy:
Otrzymywanie Borowodorek sodu został otrzymany po raz pierwszy w latach 40. XX w. przez H. I. Schlessingera w celach wojskowych.
Można go uzyskać w reakcji wodorku sodu z boranem trimetylu w 250–270 °C:
lub podczas działania wodorkiem sodu na sproszkowane szkło borokrzemianowe.
Zastosowania Borowodorek sodu redukuje aldehydy i ketony oraz niektóre reaktywne pochodne kwasów karboksylowych (np. chlorki kwasowe i estry tioli) do alkoholi. W przeciwieństwie do glinowodorku litu, niewspomagany borowodorek sodu nie redukuje zwykłych estrów, amidów ani kwasów karboksylowych. Przykładem zastosowania borowodorku sodu jest etap redukcji podczas procesu produkcyjnego otrzymywania feksofenadyny (leku przeciwhistaminowego):
class=skin-invert-image|center|400px|Synteza feksofenadyny. Etap redukcji borowodorkiem sodu
Przypisy
Kategoria:Reduktory Kategoria:Wodorki Kategoria:Związki boru Kategoria:Związki sodu