Sęp indyjski (Gyps indicus) – gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae), zamieszkujący Azję Południową. Krytycznie zagrożony wyginięciem.
Systematyka Obecnie gatunek ten jest uznawany za monotypowy. Do początku XXI wieku za jego podgatunek uznawano sępa długodziobego (G. tenuirostris), jednak został on wydzielony do osobnego gatunku, co potwierdziły badania molekularne.
Zasięg występowania Indie i południowo-wschodni Pakistan. W 2011 roku po raz pierwszy stwierdzony w Nepalu.
Morfologia thumb|250px|Sęp indyjski w locie Długość ciała 83–91 cm, rozpiętość skrzydeł 196–258 cm. Masa ciała 5500–6300 g.
Ubarwienie spodu tułowia i tylnej części skrzydeł jest brązowo-beżowe, lotki ciemnoszare, dolna część grzbietu jest bladobeżowa, a kryza beżowa.
Ekologia i zachowanie Występuje w miastach, miasteczkach i wioskach w pobliżu obszarów uprawnych oraz na terenach otwartych i zalesionych.
Gniazduje w koloniach liczących do 20 par. Gniazda zwykle usytuowane są na klifach bądź w ruinach, bardzo rzadko na drzewach; w 2011 roku doniesiono o gnieździe zlokalizowanym na słupie wysokiego napięcia w Radżastanie.
Żywi się niemal wyłącznie padliną. Często żeruje wspólnie z sępem bengalskim (G. bengalensis).
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje sępa indyjskiego za gatunek krytycznie zagrożony (CR – critically endangered) nieprzerwanie od 2002 roku, kiedy to po raz pierwszy został przez tę organizację sklasyfikowany w obecnym ujęciu systematycznym. Liczebność populacji szacuje się na 5–15 tysięcy dorosłych osobników, a jej trend uznaje się za silnie spadkowy.
Gatunek ten odnotował gwałtowny spadek liczebności na przełomie XX i XXI wieku (nawet o 97% w ciągu 15 lat) i w niektórych rejonach całkowicie wymarł. Główną tego przyczyną było stosowanie niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ) – diklofenaku u zwierząt gospodarskich, głównie bydła. Lek ten jest trujący dla tych ptaków i powoduje niewydolność nerek, a w rezultacie śmierć. Mimo wprowadzonych w regionie zakazów jego stosowania, nadal jest on wykorzystywany, co potwierdzają badania zwłok bydła i sępów. Również inne stosowane w Indiach leki weterynaryjne – ketoprofen i nimesulid – zostały uznane za śmiertelne dla tych ptaków.
Przypisy
Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Jastrzębiowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna Indii Kategoria:Fauna Pakistanu Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1786 roku Kategoria:Taksony opisane przez Giovanniego Antonia Scopolego