Fiołek wyniosły (Viola elatior Fr.) – gatunek roślin z rodziny fiołkowatych (Violaceae). Występuje w Azji i w Europie – na obszarze od Francji po Syberię i Pakistan.
Rozmieszczenie geograficzne Rośnie w Azji i w Europie – na obszarze od Francji po Syberię i Pakistan. Jest podawany z Francji, Włoch, Austrii, Szwajcarii, Niemiec, Szwecji, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, krajów byłej Jugosławii, Grecji, Bułgarii, Rumunii, Ukrainy, Białorusi, Rosji (jej europejskiej części, zachodniej Syberii i Ałtaju), Kazachstanu, Uzbekistanu, Pakistanu, Tadżykistanu, Kirgistanu i Chinach (region autonomiczny Sinciang). W Polsce gatunek jest rzadko spotykany – rośnie w dolinach dużych rzek. W Szwajcarii jest nieliczny – spotykany głównie na Wyżynie Szwajcarskiej. We Włoszech występuje na północy kraju – w Piemoncie, Lombardii, Emilii-Romanii, Wenecji Euganejskiej, Friuli-Wenecji Julijskiej i Trydencie-Górnej Adydze. We Francji obserwowany przeważnie w jej wschodniej części.
Morfologia Pokrój Łodyga dorasta do 60 cm wysokości, jest owłosionaSzafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.. Roślina tworzy kłącza. Liście Blaszka liściowa jest pierzasta i ma owalny kształt, złożona z trzech klapek od owalnych do lancetowatych. Ma szarozieloną barwę i jest owłosiona na nerwach. Mierzy 2–15 cm długości, jest karbowana na brzegu, ma stłumioną nasadę i ostry wierzchołek. Ogonek liściowy jest nieuskrzydlony, nagi i ma 3–20 cm długości. Przylistki są strzępiaste i owłosione, średnie przypominają liście i są dłuższe od połowy ogonka, natomiast górne są piłkowane i dłuższe od ogonków. Kwiaty Pojedyncze, wyrastające z kątów pędów, osadzone na długich szypułkach. Mają działki kielicha o lancetowatym kształcie, zaostrzone, niejednakowe. Płatki są odwrotnie jajowate, mają białą lub jasnobłękitną barwę i 2 cm długości, dolny płatek mierzy 18–25 mm długości, posiada ostrogę. Pylniki długości około 3 mm długości. Owoce Nagie torebki. Gatunki podobne Roślina jest podobna do fiołka mokradłowego (V. persicifolia), od którego różni się owłosioną i wyprostowaną łodygą do 50 cm wysokości.
Biologia i ekologia Bylina, geofit. Rośnie na łąkach, brzegach lasów i w zaroślach. We Włoszech występuje na wysokości do 600 m n.p.m. Kwitnie od kwietnia do czerwca. Preferuje stanowiska wilgotne, w pełnym nasłonecznieniu, na podłożu o lekko zasadowym odczynie. Gatunek charakterystyczny łąk selernicowych ze związku Cnidion dubii.
Zagrożenia Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w grupie gatunków wymierających (kategoria zagrożenia: E). W wydaniu z 2016 roku otrzymała kategorię EN (zagrożony). Znajduje się także w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin w grupie gatunków zagrożonych (kategoria EN).
Przypisy
Kategoria:Fiołkowate