Pompejusze, łac. Pompeii – rzymski ród plebejski..
Brak o nim wzmianek przed II wiekiem p.n.e. Pierwszym jego przedstawicielem na urzędzie konsula był Kwintus Pompejusz w roku 141 p.n.e., który wedle Cycerona (w jednej z mów przeciw Werresowi i mowie W obronie Sulpicjusza Rufusa Mureny oraz dialogu Brutus) był człowiekiem skromnego, niejasnego pochodzenia..
Wiadomo, że w okresie republiki w skład rodu wchodziły trzy, odrębne rodziny. Więcej wiadomo o dwóch z nich: tej, której przedstawicielem był konsul 141 roku p.n.e. i w której pojawił się cognomen Rufus oraz rodzinie triumwira Gnejusza Pompejusza. Jego ojciec nosił osobisty cognomen Strabon, on zaś otrzymał dziedziczny Magnus (Wielki).
W źródłach notowane są także inne przydomki: Faustulus (na monetach z imieniem niejakiego Sekstusa Pompejusza) i Pius, przybrany przez Sekstusa, syna triumwira (na znak podjęcia roli mściciela ojca i brata) oraz cały szereg innych, związanych z wyzwoleńcami lub mieszkańcami prowincji, którzy otrzymali obywatelstwo rzymskie za sprawą Pompejuszów.
Znani członkowie rodu Kwintus Pompejusz, konsul 141 roku p.n.e. Kwintus Pompejusz Rufus, mówca wspominany przez Cycerona Kwintus Pompejusz Bithynicus, mówca Gnejusz Pompejusz Strabon, ojciec triumwira Gnejusz Pompejusz Magnus, triumwir. Sekstus Pompejusz Magnus, syn powyższego drzewo genealogiczne Pompejuszów – rodzina triumwira Kwintus Pompejusz Silo, mówca współczesny Porcjuszowi Latronowi Kwintus Pompejusz Capito, tragik z I wieku p.n.e. Pompejusz Saturinus, retor Pompejusz Planta, prefekt Egiptu w 98 roku n.e. Pompejusz Trogus, historyk
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rody rzymskie