Stanisław Antoni Świdziński herbu PółkozicUrzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska, Kórnik 1990, s. 216. (ur. 15 kwietnia 1685 w Świdnie – zm. 7 listopada 1761 w Sulgostowie) – pułkownik wojsk koronnych, regimentarz partii ukraińskiej, starosta bracławski od 1719 rokuw tym roku uzyskał dożywocie na starostwo bracławskie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 325., starosta radomski od 1730. Od 1739 wojewoda bracławski, od 1754 rawski, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Był synem Wawrzyńca i jego pierwszej żony Bony Baryczkówny. Po ojcu odziedziczył dobra Świdno, Michałowice, Stryków, i Skarbkową Wieś. Będąc stolnikiem rawskim 23 lutego 1717 otrzymał od króla Augusta II wieś Wilków, później z nadania tego samego władcy dostał królewszczyzny na terenie ziemi sandomierskiej i radomskiej. W 1721 został starostą bracławskim pełniąc tę funkcję do 19 czerwca 1728. 15 kwietnia 1730 zostaje starosta radomskim, a w 1731 starostą lityńskim na Podolu. Był posłem na sejm 1730 roku z ziemi rawskiejTeka Gabryela Junoszy Podoskiego, t.IV, Poznań 1856, s.17.. W 1733 roku objął dyrekcję sejmiku przedsejmowego województwa bracławskiego, na którym został wybrany posłem na sejmKuryer Polski. 1733, nr 159, s. 289.. Poseł powiatu rawskiego na sejm nadzwyczajny pacyfikacyjny 1736 rokuHenryk Palkij, Sejmy 1736 i 1738 roku : u początków nowej sytuacji politycznej w Rzeczypospolitej, Rozprawy Wydziału Historyczno-Filozoficznego / Polska Akademia Umiejętności ; t. 93, Kraków 2000, s. 219.. 28 lutego 1739 z nadania Augusta III został wojewodą bracławskim i jako wojewoda wszedł w skład senatu. 3 sierpnia 1742 odebrał od króla Order Orła Białego. 9 listopada 1754 roku został wojewodą rawskim uzyskując tym samym wyższe miejsce w senacie.
W 1731 ożenił się z Marianną Dziulanką (1702–1737) córką Stanisława stolnika sandomierskiego w posagu żony otrzymał Odrzywół, Klwów i Sulgostów. Z małżeństwa z Marianną miał czworo dzieci: synów Ignacego i Michała oraz córki Bonę – żonę Kazimierza Granowskiego oraz Mariannę – żonę Stanisława Piotra Lanckorońskiego z Brzezia, kasztelana połanieckiego. Obie córki zmarły bezpotomnie. U króla wystarał się o przywileje handlowe dla Klwowa w 1742 na jarmarki i w 1750 na targi oraz o potwierdzenie wszystkich dotychczasowych przywilejów królewskich.
18 stycznia 1754 roku podpisał we Lwowie manifest przeciwko podziałowi Ordynacji OstrogskiejZłota Księga Szlachty Polskiej, rocznik V, Poznań 1883, s. 309..
Przy kościele parafialnym w Klwowie od strony północnej dobudował w 1750 i wyposażył kaplicę grobową. Zmarł nagle, został pochowany w rodzinnej kaplicy koło zmarłej przedwcześnie żony. Grobowiec i płyty epitafijne niestety nie zachowały się do dziś, ponieważ uległy zniszczeniu podczas działań wojennych w 1915.
Przypisy
Kategoria:Marszałkowie sejmikowi (województwo bracławskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo bracławskie) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (powiat rawski) Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1730 Kategoria:Posłowie na sejm nadzwyczajny 1733 Kategoria:Posłowie na sejm nadzwyczajny pacyfikacyjny 1736 Kategoria:Pułkownicy armii koronnej Kategoria:Senatorowie za panowania Augusta III Sasa Stanisław Antoni Świdziński Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Starostowie bracławscy Kategoria:Starostowie radomscy Kategoria:Starostowie lityńscy Kategoria:Sygnatariusze manifestu przeciwko podziałowi Ordynacji Ostrogskiej 1754 Kategoria:Urodzeni w 1685 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Wojewodowie bracławscy Kategoria:Wojewodowie rawscy Kategoria:Zmarli w 1761