Wójtostwo – dzielnica miasta Sanoka.
Historia thumb|240px|Widok na Wójtostwo z Góry Parkowej. Z lewej główna arteria dzielnicy - ulicę Jana Pawła II. W tle rzeka San i Góry Słonne (2010) thumb|240px|Północna część Wójtostwa. W tle obecny most na Sanie łączący z Białą Górą (2010) W przeszłości w myśl przywileju lokacyjnego z XIV wieku władzę w mieście pełnił wójt dziedziczny. Nazwa dzielnicy pochodzi od podmiejskiego obszaru, na którym znajdował się folwark wójtowski. Wójtowie sanoccy czerpali z niego dochody. Na początku XVI wieku uposażenie wójtostwa przeniesiono w skład starostwa sanockiego.
Podczas przejazdu Moskali w drodze na Węgry w 1849 w trakcie tamtejszego powstania najeźdźcy zażądali 100 korców owsa, stawiając groźbę spalenia miasta. Wobec braku w mieście zarówno zboża, jak i pieniędzy, władze miasta odstąpiły podsanockiemu właścicielowi ziemskiemu Janowi Tchorznickiego teren Wójtostwa w zamian za otrzymany od niego owies. W XIX wieku równinna powierzchnia Wójtostwa nie nadawała się do zabudowy ze względu na zagrożenie powodziowe związane z wylewami nieopodal przepływającej rzeki San. W 1879 na Wójtostwie zamieszkiwała Kornelia Tchórznicka. Pod koniec XIX wieku właścicielką tabularną dóbr Wójtostwa była Józefa Rylska. W 1897 na terenie Wójtostwa miasto utworzyło nową targowicę, rzeźnię i place dla wojska. Możliwość budownictwa komunalnego i mieszkaniowego pojawiła się po uregulowaniu rzeki i wykonaniu robót zabezpieczających. Na przełomie XIX i XX wieku właścicielem terenów wójtostwa sanockiego był Aleksander Mniszek-Tchorznicki (posiadał tam m.in. browar i spichlerz).
Przed 1939 przy ulicy Kiczury działała cegielnia parowa Antoniego Wilka.
Od 1959 istniał most wiszący (kładka) na rzece San, łączący Wójtostwo (i cały Sanok) z Białą Górą na prawym brzegu rzeki. Od 1977, a po odbudowie od 1981 istnieje obecny Most Białogórski.
Po 1960 dawne tereny rolne położone w granicach dzielnicy zostały zabudowane blokami mieszkalnymi przez Sanocką Spółdzielnię Mieszkaniową i Zakłady Przemysłu Gumowego "Stomil". Na obszarze dzielnicy w latach 70. trwała budowa bloków mieszkalnych na tzw. osiedlu Traugutta, które wykonywało Sanockie Przedsiębiorstwo Budowlane. W 1989 uchwałą Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku przemianowano nazwę dzielnicy os. Traugutta na Wójtostwo, a główną arterię dzielnicy, ulicę Długą na ulicę Jana Pawła II.
W przeszłości w piśmiennictwie pojawiały się formy nazwy dzielnicy „Wójtostwo” oraz „Wójtowstwo”. W późniejszych latach formy „Wójtostwo” używali m.in. Józef Sulisz, historyk Adam Fastnacht i znawca Sanoka Stefan Stefański . W wyniku błędu w uchwale rady miasta z 25 września 1991 nazwa „Wójtostwo” została zastąpiona omyłkową formę „Wójtowstwo” i taki zapis jest stosowany w oficjalnych dokumentach, a także na tabliczkach z nazwami ulic.
Z dniem 1 stycznia 2023 do obszarzu miasta Sanoka w pobliżu dzielnicy Wójtostwo został włączony teren 102 ha z sołectwa Trepcza.
Położenie Położona jest w północnej części miasta przy drodze krajowej nr 28. Od strony północno-zachodniej graniczy z wsią Trepcza, od strony wschodniej dzielnicę ogranicza rzeka San. Przy głównej ulicy im. Jana Pawła II prowadzącej centralnie przez dzielnicę położony jest m.in. kościół parafialny pw. Chrystusa Króla i Miejska Komunikacja Samochodowa w Sanoku - spółka Sanockiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej (SPGK).
Osiedla Biała Góra (w tym Skansen) os. Jana Pawła II os. Sierakowskiego os. Sadowa os. Armii Krajowej os. Kiczury
(Na podstawie wydawnictw Sanok. Plan Miasta, wyd. Warszawa 1991, wyd. Sanok 1996, wyd. Sanok 2007)
Szkoły Na obszarze dzielnicy powstały szkoły: Przy ulicy Jana Pawła II 25: Szkoła Podstawowa nr 7, otwarta 1 września 1975. Roboty budowlane budynku wykonało Sanockie Przedsiębiorstwo Budowlane. Później funkcjonowało Gimnazjum nr 4 im. 6 Pomorskiej Dywizji Piechoty w Sanoku pod numerem 25, a po reformie systemu oświaty od 2017 Szkoła Podstawowa nr 9. Przy ulicy Sadowej 12: Szkoła Podstawowa nr 8, oddana do użytku w 1986. Roboty budowlane szpitala wykonało także Sanockie Przedsiębiorstwo Budowlane. W 2008 placówka przemianowana na Szkołę Podstawową nr 4. W 2008 SP4 nadano patronat im. ks. Zdzisława Jastrzębiec Peszkowskiego.
Obiekty Ogród jordanowski, w kształcie prostokąta, o powierzchni ok. 2 ha, którego okalają ul. Jana Pawła II (wcześniej ul. Długa), ul. Mariana Langiewicza, ul. Romualda Traugutta i ul. Wiśniowa, tworzony w latach 70., został zagospodarowany przez Spółdzielnię Mieszkaniową „Bieszczady” w Sanoku i oddany do użytku w 1978 (wcześniej był to obszar należący do rodziny Franciszka Lurskiego).
Przypisy Sanok. Materiały do dziejów miasta do XVII w., Adam Fastnacht, opracowanie Feliks Kiryk, s. 28, 45
Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 383 Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 394-395 Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, s. 405, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. Edward Zając, Szkice z dziejów Sanoka, Sanok 1998, s. 215.
Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 843-844
Bibliografia Sanok. Materiały do dziejów miasta do XVII w., Adam Fastnacht, opracowanie Feliks Kiryk, 1990
Kategoria:Dzielnice i osiedla Sanoka