Mikropropagacja fotoautotroficzna (ang. photoautotrophic micropropagation lub photoautotrophic tissue culture system) – mikrorozmnażanie (rozmnażanie wegetatywne in vitro) w warunkach fotoautotroficznych. Jeżeli środowisko zostanie tak zmodyfikowane, aby umożliwić fotosyntezę, to zielone eksplantaty roślinne mogą rosnąć in vitro na pożywkach niezawierających cukru.
Teorię mikropropagacji fotoautotroficznej stworzył japoński profesor Toyoki Kozai z zespołem z Uniwersytetu w Chibie. Wszystkie składniki pokarmowe w medium występują w formie nieorganicznej. Zmodyfikowane warunki środowiska to przede wszystkim wyższe natężenie światła (odpowiednia dla roślin długość fali) i dostępność dwutlenku węgla.
Zaletami metody są: ograniczenie zakażeniami mikrobiologicznym możliwość używania większych naczyń możliwość powiększania skali większa odporność roślin na stres zredukowane ryzyko mutacji materiału.
Kultury roślinne otrzymane drogą mikropropagacji fotoautotroficznej charakteryzują się dużą zdrowotnością, wykazując normalną morfologię i fizjologię.
W 1992 Japanese Society of Environment Control in Biology przyznało profesorowi Kozai nagrodę za powyższą teorię.
Kategoria:Biologia rozrodu