mały|Grób Krystyna Strzeleckiego na cmentarzu Powązkowskim Krystyn Józef Strzelecki pseudonim „Krzyżan” i „Zawał” (ur. 9 stycznia 1921 w Warszawie, zm. 16 marca 2008) – polski chirurg, major rezerwy WP, wyróżniony medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Syn Cezariusza i Anny z d. Klochowicz. W 1938 r. ukończył Gimnazjum i Liceum im. A. Mickiewicza, po czym rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim. 1 września 1939 r. otrzymał przydział do szpitala polowego nr 901 w DOK Brześć. Od 1941 r. kontynuował studia. Dyplom lekarza uzyskał w 1946 r. w Poznaniu, a specjalizację chirurgiczną w 1956.

II wojna światowa Podczas II wojny światowej działał w konspiracji, w szeregach batalionu „Parasol”, jako dowódca 2. drużyny w II plutonie. Na początku 1944 roku jako student IV roku medycyny wraz z narzeczoną Lidią Kowalczyk ps. „Akne” wszedł w skład tzw. sekcji instruktorskiej plutonu, która kształciła żołnierzy. Elew Szkoły Podchorążych Sanitarnych.

Uczestnik: akcji Wilanów (dowódca grupy „Ubezpieczenie II”), akcji Fruhwirth (dowódca akcji), akcji Braun (obserwator).

Podczas powstania warszawskiego 15 sierpnia poślubił Lidią Strzelecką ps. „Akne”. Jako lekarz niósł pomoc rannym w walkach na Woli, Starym Mieście i Czerniakowie, gdzie sam doznał poważnej rany – 19 września na Czerniakowie. Rannego Krystyna przeniesiono do budynku, w którym wybuchł pożar. Uratowany został przez swoją żonę – rozbroiła ona Niemca, który zapędził się na „ziemię niczyją” i zmusiła go do niesienia rannego. Udało się jej dotrzeć do Wisły i umieścić „Zawała” na jednej z ostatnich łodzi odpływających na prawy brzeg, gdzie było już Wojsko Polskie. Obawiając się jednak, by ranny nie wypadł z łodzi, w pełnym umundurowaniu wskoczyła do wody i płynęła, asekurując męża.

Po wojnie pracował jako chirurg. Miał córkę Sylwię.

Pochowany 26 marca 2008 r. na Starych Powązkach w Warszawie (kw. 29-6-25).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2001) Krzyż Walecznych dwukrotnie Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (1983, wraz z matką Anną i siostrami Aliną Marią i Barbarą)

Przypisy

Bibliografia nekrologi "Gazeta Wyborcza" 21 i 22-23 marca 2008 r.

Piotr Stachiewicz – "Parasol. Dzieje oddziału do zadań specjalnych"

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego Kategoria:Członkowie Szarych Szeregów Kategoria:Lekarze w powstaniu warszawskim Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Majorowie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy chirurdzy Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze batalionu Parasol