Kazimierz Jerzy Głowacki (ur. 9 czerwca 1941 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 17 sierpnia 2024 w Kielcach Wyszukiwarka kieleckich cmentarzy komunalnych: Kazimierz Głowacki) – historyk sztuki, historyk urbanistyki, heraldyk, zabytkoznawca, konserwator zabytków, wydawca.
W latach 1999–2009 nauczyciel akademicki w Instytucie Sztuk Pięknych Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Kochanowskiego (dawnej: Akademii Świętokrzyskiej) w Kielcach), promotor 80 dyplomów magisterskich. Analizowanie twórczości artystycznej podczas seminariów magisterskich prowadzonych przez Kazimierza Głowackiego dotyczyło głównie prowincjonalnych zabytków sztuki rozproszonych po Kielecczyźnie. Podejmowane przez jego studentów badania (m.in. w oparciu o często nieznanie wcześniej lokalne źródła archiwalne i zbiory kościelne) owocowały niejednokrotnie nowymi ustaleniami naukowymi. Konsekwentne skupienie się na inicjowaniu podstawowych badań regionalnych, dotyczących dziedzictwa kulturowego społeczności lokalnych, pozwoliło w efekcie na stworzenie w archiwum Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Jana Kochanowskiego dokumentacyjnej bazy ikonograficznej i faktograficznej historycznej Sandomierszczyzny i całego regionu świętokrzyskiego. Prof. Jerzy Kowalczyk zaliczył go do grona najznakomitych badaczy dziedzictwa kulturowego regionu kielecko-sandomierskiegoJerzy Kowalczyk. O opracowaniu Guberni Radomskiej [w:] Kazimierza Stronczyńskiego opisy i widoki zabytków w Królestwie Polskim (1844-1855). Pod red. Jerzego Kowalczyka. Gubernia radomska. T. II. Warszawa 2010, s. 7
Wykształcenie Absolwent Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie w 1968 za pracę o polskiej rzeźbie secesyjnej Artysta rzeźbiarz Wacław Bębnowski (1865-1945)Kazimierz J. Głowacki. Artysta rzeźbiarz Wacław Bębnowski (1865-1945), "Teka Komisji Historii Sztuki". T.V. Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego w Toruniu. Warszawa-Poznań 1972, s. 139-192; Muzeum Uniwersyteckie. Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu. Zespół: „Pokrzyk Asfaltowy”. Oryginały niektórych materiałów źródłowych (listów, rysunków, zdjęć) dotyczących twórczości Bębnowskiego, które autor zebrał przy pisaniu swej monografii przetrwały do dziś, jako ilustracje stron periodyku „Nabzdycz Magistralny”. R:1968, nr 1-2, ( „Tak Zwany Dodatek Naukowy” do „Pokrzyku Asfaltowego”). uzyskał tytuł magistra w Instytucie Zabytkoznawstwa i Konserwatorstwa Zabytków. Tamże w 1984 r. otrzymał stopień doktora nauk humanistycznych za rozprawę Rozwój przestrzenny Piotrkowa Trybunalskiego i jego problematyka konserwatorskaJerzy Kisson-Jaszczyński. Doktorat z rewelacjami, „Tygodnik Piotrkowski”. R:1984, nr 32;.
Działalność Działalność kulturalną rozpoczynał w latach 60., m.in. jako autor tekstów o tematyce zabytkoznawczejKazimierz Głowacki. Mury obronne Piotrkowa, „Gazeta Ziemi Piotrkowskiej”. R: 1967, nr 51-52; Tenże. Najdawniejszy szpital, „Gazeta Ziemi Piotrkowskiej”. R: 1974, nr 51-52; Tenże [jako: Andrzej Trybunalski]. Piotrkowska ceramika artystyczna, „Gazeta Ziemi Piotrkowskiej”. R: 1977, nr 2; Tenże. Najnowszy plan miasta [w:] „Tygodnik Piotrkowski”. R:1979, nr 39., a także utworów poetyckich, publikowanych m.in. pod pseudonimami: Andrzej Trybunalski, Konrad Strumiłło. Członek Grupy Poetyckiej „Trybunalik”Jerzy Kisson-Jaszczyński. Doktorat z rewelacjami, „Tygodnik Piotrkowski”. R:1984, nr 32; Kazimierz Głowacki jest też autorem wierszy publikowanych w prasie ogólnopolskiej, np.: Pustelnia Kamedułów w Bieniszewie. „Gość Niedzielny”. Katowice. R: 1970, nr 29. Wątek zainteresowań paraliterackich – prezentują liczne pastisze utworów poetyckich pisane przez Głowackiego dla periodyku Konfraterni Utrapistów Toruńskich "Pokrzyk Asfaltowy". Scenograf piotrkowskiego Studenckiego Teatrzyku Satyry „Papuga”Halina Batorowicz. Trzecia premiera «Papugi», „Głos Robotniczy”. R:1960, nr 131;.
Uprawiał też wówczas grafikę (m.in. pod pseudonimem: KAC), publikując swe prace w prasie polskiej i zagranicznej (głównie satyrycznej). Kazimierz Głowacki wykonywał także rysunki znanych osobistości. I tak np. spod jego ręki w 1962 roku wyszła karykatura Melchiora Wańkowicza, zaprezentowana telewidzom w popularnym programie Karola Małcużyńskiego – Magazyn Aktualności „Peryskop”Piotrkowskie Tele-plotki, „Gazeta Ziemi Piotrkowskiej”. R: 1962, nr 28).. Wspomniany rysunek piórkiem, dopełniony odręcznym komentarzem samego pisarza (Moja żona (vel Królik) dopiero z Pana rysunku zrozumiała jak ładnego ma chłopca), umieścił później na swych łamach „Studencki Organ Prasowy Kpiarskiej Konfraterni Utrapistów Toruńskich”„Pokrzyk Asfaltowy”. Toruń. R: 1966, nr 18/19 (w zbiorach Muzeum Uniwersyteckie. Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu.. Głowacki swe prace graficzne publikował nie tylko w pismach satyrycznych, takich jak: „Szpilki” (Warszawa), „Karuzela” (Łódź), „Kaktus” (Poznań), „Kocynder” (Katowice), ale i prasie społeczno kulturalnej, np.: „Jazz” (Gdańsk), „Panorama Północy” (Olsztyn) czy „Przemiany” (Kielce).
Wydawca i redaktor naczelny unikatowego studenckiego periodyku artystycznego „Pokrzyk Asfaltowy” (z licznymi dodatkami tematycznymi), ukazującego się na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Toruńskiego w latach 1965–1968Muzeum Uniwersyteckie. Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu. Zespół: „Pokrzyk Asfaltowy”. Organ prasowy Kpiarskiej Konfraterni Utrapistów Toruńskich. Czasopismo artystyczne studentów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu ukazujące się (w jednym, ręcznie wykonywanym egzemplarzu) w latach 1965-1968 (z licznymi dodatkami okazjonalnymi takimi jak: „Kanikuł=Cajtung”, „Kiczownik”, „Nabzdycz Magistralny”, „Nasięźrzał Osobliwy”, „Poler Autentyczny”, „Popisk Oponowy”, „Relaksownik Upojny”, „Riżowowaja Jednodniowka”, „Szeptacz Zaranny”, „Wyrobnik Semestralny”, „Zachłyst Ckliwy”, „Zakrzyk Niezwyczajny”, „Zasłyszacz Skwapliwy”. „SAIF. Studencka Agencja Informacyjno Fotograficzna”. Czasopismo studentów Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Toruń 1965 [m.in. przedruk z „Pokrzyku Asfaltowego”]; Rysunek „Gwiazdy Zarannej z Halterkami” – najwyższego odznaczenia Utrapistów Toruńskich z 1964 roku. [w:] Kazimierz Głowacki [jako: Andrzej Trybunalski] Kolekcje z niczego. Warszawa 1971, s. 65..
W 1971 r. opublikował (pod pseudonimem: Andrzej Trybunalski) w warszawskim Wydawnictwie Harcerskim jeden z pierwszych polskich podręczników dla początkujących kolekcjonerówKazimierz Głowacki [jako: Andrzej Trybunalski]. Kolekcje z niczego. Wydawnictwo Harcerskie „Horyzonty”. Warszawa 1971, s.72, il. 55 :16cm; Recenzja: Co i jak zbierać?, "Nowiny". Toruń. R:1971, nr 78..
Od 1972 pracownik Działu Sztuki Muzeum Świętokrzyskiego (obecnie Narodowego) w Kielcach, gdzie w 1973 r. wydał monografię przechowywanej tam, cennej kolekcji dzieł orientalnego rzemiosła artystycznegoKazimierz Głowacki. Rzemiosło artystyczne [w:] Kolekcja Ludwika Wiktora Kielbassa w Muzeum Świętokrzyskim. Kielce 1973; Recenzja: Jerzy Kisson-Jaszczyński. Piotrkowianin o sztuce orientalnej, „Gazeta Ziemi Piotrkowskiej”. R:1974, nr 35.. Od 1973 r. związany zawodowo z kieleckim oddziałem Przedsiębiorstwa Państwowego „Pracownie Konserwacji Zabytków” na stanowisku głównego specjalisty i kierownika Pracowni Dokumentacji Naukowo-Historycznej, a później kierownika Pracowni Badań Urbanistycznych.
Efektem wspomnianych działań było jego autorstwo wielu specjalistycznych studiów zabytkoznawczychKazimierz Głowacki. Kielce. Kamienica mieszczańska przy ul. Wesołej nr 31. Dokumentacja historyczno-architektoniczna. PKZ Kielce 1973, mps; Tenże. Sandomierz. Program kompleksowych prac badawczych przy kościele Św. Jakuba i klasztorze podominikańskim. PKZ Kielce 1973, mps; Tenże [współautorstwo ze Zbigniewem Lentowiczem]. Rezydencja Tomasza Zielińskiego w Kielcach. Dokumentacja badań architektonicznych. PKZ Kielce 1976, mps; Tenże. Studium historyczno-urbanistyczne miasta Piotrkowa Trybunalskiego. Ustalenia wstępne. PKZ Kielce 1981-1986, mps; Tenże [współautorstwo z Andrzejem Kozalskim]. Piotrków Trybunalski. Dokumentacja historyczno-archiwalna I, VI, VII bloku zabudowy staromiejskiej. PKZ Kielce 1987; Tenże [współautorstwo z Aliną Celichowską i Olgierdem Chojnackim]. Zawichost. Kościół pofranciszkański Św. Jana Chrzciciela. Epitafium Stanisława Opockiego. Dokumentacja konserwatorska. PKZ Kielce 1990, mps;, m.in. dokumentacji historyczno-architektonicznej sporządzonej w 1976 r. na temat piotrkowskiej cerkwi prawosławnej Wszystkich ŚwiętychKazimierz Głowacki. Cerkiew prawosławna Wszystkich Świętych w Piotrkowie Trybunalskim. Dokumentacja historyczno-architektoniczna. PKZ Kielce 1976, mps., oraz ukończonego w 1978r, podobnego typu opracowania analizującego walory artystyczne piotrkowskiego kościoła i klasztoru bernardyńskiegoKazimierz Głowacki. Kościół i klasztor bernardynów w Piotrkowie Trybunalskim. Dokumentacja historyczno-architektoniczna. PKZ Kielce 1978, mps.
W 1978 kielecki oddział Stowarzyszenia Historyków Sztuki opublikował fragmenty odkrytej przez niego podczas kwerend archiwalnych, rękopiśmiennej spuścizny pamiętnikarskiej polskiego numizmatyka, heraldyka i inwentaryzatora zabytków Kazimierza StronczyńskiegoZapiski kieleckie z Dziennika podróży Kazimierza Stronczyńskiego (1844): podobizna autografu. Oprac. Kazimierz Głowacki. Stowarzyszenie Historyków Sztuki. Kielce 1978, k. :21cm; Recenzja: Ryszard Poradowski. W każdej rzeczy najtrudniejszy początek, „Głos Robotniczy”. Łódź. R:1979, nr 274; Kazimierz Stronczyński. Dziennik podróży 1844 rok [współautorstwo opracowania z Lechem Stępkowskim]. Wydawnictwo Regionalnego Ośrodka Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego. Kielce 1996; Recenzja: Jakub Lewicki. Kazimierz Stronczyński. Dziennik…, „Ochrona Zabytków”. Warszawa. R: 1998, nr 2, s. 188-189; Jerzy Kowalczyk. Przygotowania do edycji inwentaryzacji Kazimierza Stronczyńskiego, „Ochrona Zabytków”. Warszawa. R:2007, nr 2; Kazimierza Stronczyńskiego opisy i widoki zabytków w Królestwie Polskim (1844-1855). Redakcja i oprac.: Jerzy Kowalczyk z Zespołem. T. I. Warszawa 2010, s. 9-10, 12..
W tym samym – 1978 r. decyzją Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych w Warszawie wyróżniony został odznaką „Za Zasługi dla Archiwistyki”. W 1979 r. Minister Kultury i Sztuki przyznał mu odznakę honorową Zasłużonego Działacza Kultury.
W 1980 Muzeum Okręgowe w Piotrkowie Trybunalskim wydało monografię jego pióra dotyczącą tutejszego kościoła farnego św. JakubaKazimierz Głowacki. Kościół farny Św. Jakuba w Piotrkowie Trybunalskim. Dokumentacja historyczno-architektoniczna. PKZ Kielce 1975, mps; Tenże. Kościół farny Św. Jakuba w Piotrkowie Trybunalskim. Seria: Zabytki Województwa Piotrkowskiego. Wydawnictwo Muzeum Okręgowego. Piotrków Trybunalski 1980, s.93, il. 47 :17cm; Recenzje: Bohdan Baranowski Recenzje. Kościół farny..., „Rocznik Łódzki”. T.XXXIII. Warszawa-Łódź 1985, s. 329-330; Ryszard Poradowski. Monografia piotrkowskiej fary, „Głos Robotniczy”. Łódź. R:1981, nr 179; Tenże. Głowacki i fara, „Tygodnik Piotrkowski”. R: 1981, nr 37; Stefan Fijałkowski, Tadeusz Nowakowski. Materiały do bibliografii dziejów ziemi regionu piotrkowskiego. Piotrków Trybunalski 1986, s. 19..
W 1981 za działalność naukową związaną z popularyzacją zabytków regionuKazimierz Głowacki. Kościół norbertanów w Witowie, jako wzorzec typu architektonicznego, „Kwartalnik Architektury i Urbanistyki”. Warszawa. R: 1977, s. 2; Tenże [jako: Andrzej Trybunalski]. Piotrków na starych pocztówkach, „Gazeta Ziemi Piotrkowskiej”. R: 1977, nr 1; Kazimierz Głowacki. Najnowszy plan miasta [w:] „Tygodnik Piotrkowski”. R: 1979, nr 39; Tenże. Uwagi o inskrypcjach w oparciu i konserwację malowideł w kościele jezuitów w Piotrkowie Trybunalskim, „Materiały Ośrodka Informacji Pracowni Konserwacji Zabytków”. Warszawa 1978; Tenże. Zagłady nie będzie. Najdawniejszy szpital Świętej Trójcy w Piotrkowie, „Tygodnik Piotrkowski”. R:1980, nr 8. wyróżniony został odznaką „Za Zasługi dla Województwa Piotrkowskiego”.