Mabell Frances Elizabeth Ogilvy z domu Gore GCVO, GBE (ur. 10 marca 1866 w Mayfair w Londynie, zm. 7 kwietnia 1956 w Paddington w Londynie), brytyjska arystokratka i pisarka, córka Arthura Gore’a, 5. hrabiego Arran, i Edith Jocelyn, córki wicehrabiego Jocelyn.
Jej matka zmarła w 1871 r. i Mabell wraz z siostrami Cicely i Esther była wychowywana przez babkę, lady Jocelyn. W dzieciństwie często odwiedzały White Lodge, rezydencję księstwa Teck. Tam Mabell poznała księżniczkę Marię, późniejszą królową. W 1884 r. ojciec Mabell odziedziczył tytuł hrabiego Arran, dzięki czemu Mabell uzyskała tytuł „Lady”.
19 stycznia 1886 r. w kościele św. Jerzego na Hanover Square w Londynie poślubiła Davida Ogilvy, 11. hrabiego Airlie (20 stycznia 1856 – 11 czerwca 1900), syna Davida Ogilvy, 10. hrabiego Airlie, i Henrietty Stanley, córki 2. barona Stanley of Alderley. David i Mabell mieli razem trzech synów i trzy córki: Kitty Edith Blanche Ogilvy (5 lutego 1887 – 17 października 1969), żona generała-brygadiera Berkeleya Vincenta i podpułkownika Ralpha Ritsona, miała dzieci z pierwszego małżeństwa Helen Alice Wyllington Ogilvy (21 listopada 1890 – grudzień 1973), żona majora Clementa Freemana-Mitforda, podpułkownika Henry’ego Brocklehursta i podpułkownika Harolda Nuttinga, miała dzieci z pierwszych dwóch małżeństwa Mabell Griselda Esther Sudley Ogilvy (22 stycznia 1892 – 4 listopada 1918) David Lyulph Gore Wolseley Ogilvy (18 lipca 1893 – 28 grudnia 1968), 12. hrabia Airlie Bruce Arthur Ashley Ogilvy (15 marca 1895 – 29 września 1976), kawaler Krzyża Kawalerskiego Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego, ożenił się z Primrose O’Brien, nie miał dzieci kapitan Patrick Julian Harry Stanley Ogilvy (26 czerwca 1896 – 9 października 1917), zginął podczas I wojny światowej.
Lord Airlie zginął w 1900 r. podczas II wojny burskiej. Lady Airlie przejęła zarząd nad rodowym zamkiem Ogilvych w Cortachy w imieniu swojego małego syna. W 1902 r. została Lady-in-Waiting księżniczki Marii Teck, wówczas księżnej Walii. Kiedy Maria została królową w 1910 r., Mabell pozostała na dworze w charakterze Lady of the Bedchamber.
Podczas I wojny światowej aktywnie wspierała Czerwony Krzyż. Straciła wówczas zięcia Clementa Freemana-Mitforda, który zginął w 1915 r., najmłodszego syna Patricka, który zginął w 1917 r., oraz córkę Mabell, która zginęła podczas treningu koni przeznaczonych dla armii w 1918 r. W 1920 r. lady Airlie została odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Imperium Brytyjskiego za wojenną służbę w Radzie Pielęgniarek Wojskowych królowej Aleksandry.
Po ślubie swojego najstarszego syna w 1917 r. lady Airlie przeprowadził się do zamku Airlie, gdzie rozpoczęła wydawanie będących w jej posiadaniu listów rodzinnych. Na podstawie pism swojej praprababki Emily (żony lorda Cowpera i lorda Palmerstona) wydała In Whig Society, 1775-1818 (1921) oraz Lady Palmerston and her Times (1922). Wydane w 1933 r. With the Guards We Shall Go opierają się na zapiskach Johna Jocelyna, 5. hrabiego Roden, z czasów wojny krymskiej.
W 1953 r. zmarła królowa Maria Teck. Za służbę na jej dworze lady Airlie otrzymała od królowej Elżbiety II Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego. W 1955 r. przeprowadziła się do Londynu i zamieszkała przy Bayswater Road. Zmarła tam w 1956 r.
Lady Airlie prowadziła za swojego życia zapiski dotyczące życia na brytyjskim dworze. Zostały one odnalezione po jej śmierci przez Jennifer Ellis i wydane w 1962 r. pod tytułem Thatched with Gold: The Memoirs of Mabell, Countess of Airlie.
Linki zewnętrzne thepeerage.com
Bibliografia Charlotte Zeepvat, Ogilvy (née Gore), Mabell Frances Elizabeth, countess of Airlie (1866–1956), courtier and literary editor, Oxford Dictionary of National Biography
Kategoria:Arystokracja brytyjska Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Odznaczeni Królewskim Orderem Wiktoriańskim Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1956