Boracyt – minerał z gromady boranów, należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa wywodzi się od pierwiastka boru.
Charakterystyka Właściwości Występuje w złożach w postaci dobrze wykształconych kryształów najczęściej wrosłych, wielościennych o pokroju izomertrycznym – mają postać dwunastościanów, sześcianów lub czworościanów także ich kombinacji. Tworzy formy bulwiaste i gruzłowate, występuje w skupieniach zbitych, groniastych, masywnych czasami włóknistych. Jest kruchy, przezroczysty lub przeświecający. Rombowa, włóknista odmiana nazywana jest strassfurtytem. Wykazuje wyraźne własności piezoelektyczne i piroelektryczne.
Występowanie Razem z halitem, karnalitem i sylwinem wydobywany ze złóż soli potasowych. Zazwyczaj tworzy kryształy wrosłe w anhydrytach i gipsach. Powstaje w klimacie suchym i gorącym (skutek odparowania silnie zmineralizowanych wód jezior i płytkich mórz). Towarzyszą mu także hilgardyt, piryt, chromit oraz magenzyt.
Miejsca występowania: Na świecie: Niemcy – pięknie wykształcone kryształy (przezroczyste, jasnoniebieskie), Wielka Brytania, Francja, USA, Kanada, Boliwia.
W Polsce: znaleziony w kopalni soli w Inowrocławiu, Kłodawie (na Kujawach) – pojawia się tam w postaci białozielonych buł.
Zastosowanie źródło otrzymywania boru, surowiec do produkcji m.in. kwasu borowego, ma znaczenie kolekcjonerskie, sporadycznie wykorzystywany w jubilerstwie (szlif fasetkowy).
Przypisy
Bibliografia Elżbieta Liber-Madziarz, Barbara Teisseyre Mineralogia i petrografia, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2002, .
Linki zewnętrzne artykuł o boracycie na stronie Webmineral.com artykuł o boracycie na stronie Mindat.org
Kategoria:Borany (minerały)