– pole w nagłówku IPv4 opisujące ważność i wymagania pakietu. Według najnowszej definicji RFC, składa się z sześciobitowego pola Differentiated Services Code Point oraz dwubitowego pola Explicit Congestion Notification.
0 1 2 3 4 5 6 7Bity początkowe D T Rpole ECN
Historia Bajt przez lata miał wiele różnych zastosowań, został zdefiniowany w różny sposób przez 5 różnych dokumentów RFC (, , , , oraz .) Cała historia bajtu jest opisana w 22. sekcji dokumentu .
Typy usług 8 bitów w nagłówku IP jest zarezerwowanych dla . Mogą one zostać podzielone na 5 podpól:
3 najstarsze bity zawierają wartości od 0 do 7 i używane są do oznaczania ważności datagramu. Domyślną wartością jest 0 (im wartość wyższa tym datagram ważniejszy).
Bity 3 4 5 opisują co następuje:
: wymagane jest małe opóźnienie : wymagana jest duża przepustowość : wymagana jest duża niezawodność
Najmłodsze dwa bity zarezerwowane są na pole ECN.
Router utrzymuje wartość dla każdej trasy w swojej tablicy routingu. Trasy wyuczone poprzez protokoły nieobsługujące otrzymują domyślną wartość 0. Routery używają do wybierania trasy dla pakietu.
Proces wyboru trasy dla pakietu z określonym : Router znajduje w swojej tablicy routingu wszystkie dostępne trasy do celu. Jeżeli żadna trasa do celu nie istnieje, router odrzuca pakiet z powodu nieosiągalności celu. Jeżeli istnieje jedna lub więcej tras z pasującym do pakietu, router wybiera tę o najlepszej metryce. Jeżeli znalezienie trasy o podanym nie powiedzie się, router powtarza krok i ustawia wymagany na 0. Jeżeli router nie znajdzie trasy, odrzuca pakiet z powodu nieosiągalności celu. Router zwraca wtedy błąd ICMP Cel Nieosiągalny () oraz precyzuje kod: Sieć Nieosiągalna z Typem Usługi (kod 11) () lub Host Nieosiągalny z Typem Usługi (kod 12) ().
Literatura
“Deploying IP and MPLS QoS for Multiservice Networks: Theory and Practice” by John Evans, Clarence Filsfils (Morgan Kaufmann, 2007, )
Zobacz też Class of Service DiffServ Quality of Service
Linki zewnętrzne
Kategoria:Protokół internetowy