Georg Theodor Ziehen (ur. 12 listopada 1862 we Frankfurcie nad Menem, zm. 29 grudnia 1950 w Wiesbaden) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra, filozof.
Życiorys Studiował medycynę na Uniwersytecie w Würzburgu i Uniwersytecie w Berlinie, tytuł doktora medycyny otrzymał w 1865. Następnie pracował jako asystent Karla Ludwiga Kahlbauma w Heilanstalt für Nerven und Gemütskranke w Görlitz, i od 1887 jako asystent Ottona Binswangera w Klinice Psychiatrycznej w Jenie. W 1900 został profesorem psychiatrii w Utrechcie, w 1903 w Halle i od 1904 do 1912 w Berlinie. W 1917 został profesorem filozofii na Uniwersytecie w Halle. W 1930 roku przeszedł na emeryturę i zamieszkał w Wiesbaden.
Dorobek naukowy Ziehen opublikował około 450 prac na temat psychologii, neurologii, anatomii. Był autorem cenionego podręcznika Die Geisteskrankheiten des Kindesalters (Choroby umysłowe wieku dziecięcego), który był pierwszym tak szerokim opracowaniem na temat psychiatrii dziecięcej w języku niemieckim. Napisał także podręcznik Psychiatrie, który doczekał się w latach 1894–1911 czterech wydań. Razem z Hermannem Oppenheimem opisał dystonię torsyjną.
W 1894 roku wprowadził termin „psychozy reaktywnej”, określając nim ogół chorobowych zaburzeń nastroju.
W 1898 opublikował pracę Psychophysiologische Erkenntnistheorie (Psychofizjologiczna teoria poznania), w której przedstawił system filozoficzny oparty na psychologii.
Między 1889 a 1890 pacjentem Binswangera i Ziehena był Friedrich Nietzsche.
Wybrane prace Sphygmographische Untersuchungen an Geisteskranken. Jena, 1887 Psychiatrie. Berlin, 1894 Psychophysiologische Erkenntnisstheorie. Jena, 1898 Leitfaden der physiologischen Psychologie. Jena, 1891 Das Centralnervensystem der Cetaceen. 1892 Psychiatrie für Ärzte und Studierende. Berlin, 1894 Das Centralnervensystem der Monotremen und Marsupialier. 1897. Anatomie des Centralnervensystems. W: Handbuch der Anatomie des Menschen, Jena, 1899 Über die allgemeinen Beziehungen zwischen Gehirn und Seelenleben. Leipzig, 1902. 66 ss Die Prinzipien und Methoden der Begabungs-, insbesondere der Intelligenzprüfung. Jena, 1908 Die Erkennung der psychopathischen Konstitutionen und die öffentliche Fürsorge für psychopatisch veranlagte Kinder. Jena, 1912 Ärztliche Wünsche zur Fürsorgeerziehung. Langensalza, 1913 Die Grundlagen der Psychologie. Leipzig-Berlin, 1915 Die Geisteskrankheiten des Kindesalters einschliesslich des Schwachsinns und der psychopathischen Konstitutionen, I-II. Berlin, 1915-1917 Über das Wesen der Beanlagung und ihre methodische Erforschung. Langensalza, 1918; 4. ed., 1929. Das Seelenleben der Jugendlichen. Langensalza, 1923 Die Grundlagen der Charakterologie. Langensalza, 1930
Przypisy
Bibliografia
Uwe-Jens Gerhard, Bernhard Blanz. Theodor Ziehen, M.D., Ph.D., 1862–1950. Am J Psychiatry 161, s. 1369 (2004)
Linki zewnętrzne
Bibliografie der Werke TH. ZIEHENs
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Würzburgu Kategoria:Niemieccy filozofowie XX wieku Kategoria:Niemieccy neurolodzy Kategoria:Niemieccy psychiatrzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Utrechcie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze Kategoria:Ludzie urodzeni we Frankfurcie nad Menem Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1950