9 Drezdeńska Dywizja Zmechanizowana (9 DZ) – związek taktyczny wojsk zmechanizowanych ludowego Wojska Polskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne Na podstawie zarządzenia Nr 023/Org. szefa Sztabu Generalnego WP z 7 marca 1962 roku 9 Drezdeńska Dywizja Piechoty została przeformowana w 9 Drezdeńską Dywizję Zmechanizowaną według etatów Nr 5/323-5/337 skadrowanej dywizji zmechanizowanej o stanie osobowym 2237 żołnierzy i 68 pracowników cywilnych. W pułku zmechanizowanym były trzy bataliony piechoty zmotoryzowanej, z których każdy miał inny stopień skadrowania, kompania czołgów i artyleria pułkowa. W artylerii pułkowej rozwinięta była bateria moździerzy 120 mm, natomiast bateria armat przeciwpancernych została w znacznym stopniu skadrowana. Pułk liczył 318 żołnierzy. Na jego uzbrojeniu znajdowało się: 7 czołgów T-34/85, 1 transporter opancerzony BTR-152, 6 armat przeciwpancernych 85 mm, 6 dział bezodrzutowych 82 mm, 6 armat przeciwpancernych 57 mm, 6 moździerzy 120 mm, 9 moździerzy 82 mm, 4 karabiny przeciwlotnicze PKM-2 i 61 granatników RPG-2. Pułk czołgów posiadał: pięć kompanii czołgów średnich, pluton piechoty oraz skadrowany pluton przeciwlotniczy. Stan osobowy pułku wynosił 212 żołnierzy, a na jego uzbrojeniu znajdowało się 36 czołgów średnich T-34/85.

Na przełomie 1964 i 1965 dywizja przeszła na nowe etaty „skadrowanej dywizji zmechanizowanej”. Jej pułk zmechanizowany, w miejsce typowych pododdziałów bojowych, miał tylko jeden batalion ochrony i szkolenia rezerw. Składał się on z kompanii ochrony i skadrowanej kompanii piechoty zmotoryzowanej. Pozostałe ogniwa dowodzenia i zabezpieczenia logistycznego z wyjątkiem sekcji technicznej, której podporządkowana została kompania napraw i konserwacji, zorganizowane były wg dotychczasowych zasad. W pułku było 226 żołnierzy. Jego uzbrojenie stanowiły: 2 czołgi T-34/85 i 15 granatników RPG-2. W pułku czołgów średnich liczbę pododdziałów bojowych zredukowano do jednej kompanii czołgów i plutonu ochrony. Stan osobowy pułku wynosił 208 żołnierzy. Na uzbrojeniu miał 7 czołgów T-34/85.

W czasie pokoju 9 DZ wchodziła w skład Warszawskiego Okręgu Wojskowego, natomiast na czas wojny była przeznaczona do składu 4 Armii.

W 1988 roku 9 DZ została przeformowana w 9 Bazę Materiałowo-Techniczną. W 1990 roku przystąpiono do odtwarzania 9 Dywizji Zmechanizowanej w ramach budowy tzw. „ściany wschodniej”. Sformowano dowództwo dywizji i 14 pułk zmechanizowany. W 1993 wstrzymano działania organizacyjne, a rok później na bazie odtworzonych jednostek została sformowana 9 Brygada Zmechanizowana.

Struktura organizacyjna Dowództwo 9 Drezdeńskiej Dywizji Zmechanizowanej w Rzeszowie 4 Puławski Pułk Zmechanizowany im. Ludowych Partyzantów Ziemi Kieleckiej w Kielcach 14 Kołobrzeski pułk zmechanizowany w Tarnowie 30 Sudecki pułk zmechanizowany w Rzeszowie 26 pułk czołgów średnich w Sanoku 40 Budziszyński pułk artylerii w Jarosławiu 25 dywizjon artylerii przeciwlotniczej w Jarosławiu 44 dywizjon rakiet taktycznych w Toruniu (eksterytorialnie) 13 batalion saperów w Dębicy 17 batalion zaopatrzenia w Łańcucie

Żołnierze dywizji Dowódcy dywizji: płk Jan Szwedyk gen. bryg. Jan Drzewiecki płk dypl. Henryk Ciok płk dypl. Apoloniusz Golik płk dypl. Leszek Kozłowski płk dypl. Leon Siemiończyk płk dypl. Adam Śliwa płk dypl. Czesław Laszczkowski płk dypl. Zbigniew Urban płk dypl. Piotr Makarewicz

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dywizje zmechanizowane ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Rzeszowie Kategoria:Jednostki Wojska Polskiego o nazwie wyróżniającej Drezdeńska Kategoria:Związki taktyczne Warszawskiego Okręgu Wojskowego Kategoria:9 Dywizja Zmechanizowana Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1960 Kategoria:Polskie jednostki zmechanizowane rozwiązane w 1988