Heinrich Lissauer (ur. 12 września 1861 w Nidzicy, zm. 21 września 1891 w Hallstatt) – niemiecki lekarz neurolog.
Życiorys Jego ojcem był lekarz i antropolog Abraham Lissauer (1832–1908). Studiował medycynę na Uniwersytecie Ruprechta i Karola w Heidelbergu, Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i Uniwersytecie Lipskim. Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1886 roku w Lipsku. Pracował następnie jako asystent Carla Wernickego w Klinice Psychiatrycznej i Chorób Nerwowych we Wrocławiu. Należał do Towarzystwa Psychiatrów Wschodnich Niemiec (Verein ostdeutscher Irrenärzte) i pełnił funkcję jego sekretarzaCentralblatt für Nervenheilkunde und Psychiatrie 15, s. 55, 1892. Zmarł w wieku 30 lat podczas podróży przez austriacką gminę Hallstatt i tam został pochowany .
Dorobek naukowy Lissauer opisał tylnoboczny szlak w rdzeniu kręgowym, czasem jeszcze dziś określany jako szlak Lissauera. Określenia strefy Lissauera używa się zamiennie z terminem zona terminalis medullae spinalis. Wyróżnił dwa rodzaje agnozji (zanim Freud wprowadził termin agnozji, używano określenia Seelenblindheit): apercepcyjną i asocjacyjnąMichael C. Corballis: The Lopsided Ape: Evolution of the Generative Mind. Oxford University Press US, 1993 s. 227. Opisał postać porażenia postępującego, znaną jako porażenie Lissauera, charakteryzującą się ciężkimi objawami ogniskowymi (napady udaropodobne, hemiplegia, afazja) oraz zaskakująco dobrze zachowaną sprawnością intelektualną. Praca Lissauera została opublikowana pośmiertnie, w 1901 roku, przez Ernsta Storcha z kliniki Wernickego.
Lista prac Ueber Veränderungen der Clarkeschen Säulen bei Tabes dorsalis. Fortschritte der Medizin 2, ss. 113–121, 1884 „Beitrag zur pathologischen Anatomie der Tabes dorsalis (mit Demonstration microscopischer Präparate)". W: Leyden E., Pfeiffer E. (Hrsg.): Verhandlungen des Congresses für innere Medizin. Vierter Congress gehalten zu Wiesbaden, vom 8.–11. April 1885. Wiesbaden: J.F. Bergmann Verlag, ss. 378–381, 1885 Beitrag zur pathologischen Anatomie der Tabes dorsalis und zum Faserverlauf im menschlichen Rückenmark. Neurologisches Centralblatt 4, s. 245, 1885 Beitrag zum Faserverlauf im Hinterhorn des menschlichen Rückenmarks und zum Verhalten desselben bei Tabes Dorsalis. 1886 Untersuchungen über die Wirkungen der Veratrumalkaloide. 1887 Gedächtnisschwäche bei Alkoholisten. Breslauer ärztliche Zeitschrift 10 (1), s. 5, 1888 Ein Fall von Seelenblindheit, nebst einem Beitrag zur Theorie derselben. 1890 tłum. ang. Marianne Jackson: A Case of Visual Agnosia with a Contribution to Theory Przedruk w: . Sehhügelveränderungen bei progressiver Paralyse. 1890 Klinisches und anatomisches über die Heerdsymptome bei Paralyse. Centralblatt für Nervenheilkunde und Psychiatrie 2, ss. 295–297, 1891 Ueber einige Fälle atypischer progressiver Paralyse. Nach einem hinterlassenen Manuscript Dr. H. Lissauer's bearbeitet 1901
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1891 Kategoria:Niemieccy neurolodzy kategoria:Neuropatolodzy kategoria:Niemieccy psychiatrzy