Neurolingwistyka − dyscyplina na pograniczu lingwistyki, psychologii i neurologii, badająca mechanizmy nerwowe w mózgu ludzkim, które kontrolują aktywność językową, oraz zmiany kształtujące się w mowie przy miejscowych uszkodzeniach mózgu. Neurolingwistyka próbuje na podstawie różnych zaburzeń (afazji, jąkania, dyzartrii) opracować model działalności mózgu w relacji do mowy.
Ze względu na swój multidyscyplinarny charakter neurolingwistyka czerpie metodologię i teorię z wielu innych dziedzin nauki takich jak: neurobiologia (neuronauka), językoznawstwo, kognitywistyka, neuropsychologia czy informatyka. Duża część analiz neurolingwistycznych bazuje na psycholingwistyce i językoznawstwie ogólnym, skupiając się na badaniu mechanizmów umożliwiających mózgowi przeprowadzanie procesów, które zdaniem psycholingwistów i językoznawców ogólnych są niezbędne do tworzenia i rozumienia wypowiedzi. Neurolingwiści badają fizjologiczne mechanizmy, za pomocą których mózg przetwarza informacje związane z językiem, a także teorie językoznawcze i psycholingwistyczne, wykorzystując afazjologię, neuroobrazowanie, elektrofizjologię, a także symulacje komputerowe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Psycholingwistyka Kategoria:Działy neurobiologii