thumb|100 g mirry pochodzącej z Zufaru (Oman) thumb|Pozyskiwanie mirry w Somalii
Mirra, mira – wonna żywica otrzymywana z drzew i krzewów należących do rodzaju balsamowiec (Commiphora). Uważa się, że najlepsza pochodzi z balsamowca mirry (Commiphora abyssinica), możliwe jest jednak uzyskiwanie jej również z innych gatunków balsamowca, np. Commiphora kataf i Commiphora myrrha. Nazwa mirra wywodzi się z języków semickichKlein, Ernest, A Comprehensive Etymological Dictionary of the Hebrew Language for Readers of English, The University of Haifa, Carta, Jerusalem, p.380, por. murr, murr (w obydwu językach: „gorzka”; to słowo wywodzi się od prasemickiego rdzenia m-r-r). W hebrajskiej Biblii opisana jest słowem môr (lub mōr).
Właściwości Ma konsystencję skrystalizowanego miodu, bardzo przyjemny zapach i gorzki, korzenny smak. Od olibanum różni się mniejszą zawartością żywicy, a większą olejków eterycznych. Mirra samoistnie wypływa z balsamowca w postaci przeźroczystych, czerwonobrunatnych niewielkich grudek. Są one dość kruche. W handlu mają nazwę mirra eletta, tzn. mirra wyborna. Rozcięcie kory zwiększa wyciek żywicy, ale jest ona gorszej jakości: ma postać ciemniejszych i większych grudek, często zanieczyszczonych. W handlu taka mirra ma nazwę mirra in sorte.
Zastosowania W starożytności była używana jako lekarstwo w chorobach układu pokarmowego, oddechowego i rozrodczego i do pielęgnacji jamy ustnej. Leczyli nią rany żołnierze Kserksesa I (ok. 517–465 p.n.e.). Również obecnie ma podobne zastosowania. Dodaje się ją jako środek antyseptyczny do płynów do płukania ust i past do zębów oraz stosuje w profilaktyce i leczeniu chorób dziąseł. Mirra ma właściwości przeciwbólowe. Jest składnikiem niektórych mazideł i maści leczniczych używanych przy leczeniu otarć skóry, stłuczeń, bólów spowodowanych skręceniem stawów. Naukowcy z Florencji zbadali mechanizm jej przeciwbólowego działania na myszach. Zawarte w mirze seskwiterpeny furanoeudesma-1,3-dien wpływają na receptory opioidowe w mózgu. Receptory te mają wpływ na odczuwanie bólu. Duże ilości mirry zużywano dawniej do namaszczania i balsamowania zwłok. Jest jednym ze składników kadzidła używanego podczas liturgii. Używana jest w przemyśle kosmetycznym. Dodawano jej do wina podawanego skazańcom przed śmiercią, by zmniejszyć ich ból. Według Ewangelii Marka (15,23) podano ją również Chrystusowi na krzyżu: „Tam dawali mu wino zaprawione mirrą, lecz On nie przyjął”.
W kulturze Aż do XIV wieku była obok złota i drogich kamieni jednym ze standardowych podarków, jakie składali sobie królowie. W Starym Testamencie mirra była składnikiem oleju świętego, używanego do namaszczania (Wj 30,23,25). Zgodnie z Ewangelią Mateusza mirra była jednym z darów, który Jezus otrzymał od mędrców ze wschodu. Była używana też przy balsamowaniu zwłok Jezusa. Egipska królowa Hatszepsut sprowadziła z Puntu w koszach wypełnionych ziemią sadzonki balsamowca mirry do swoich ogrodów.
Przypisy
Kategoria:Żywice naturalne Kategoria:Farmakologia