thumb|Kamienica Dulfusa przy ulicy Freta 1 Jan Feliks Dulfus, Dolfos (ur. 1726, zm. po 1794) – kupiec, prezydent Starej Warszawy w latach 1754–1756, 1764 i 1767. Życiorys Będąc prezydentem miasta, już na początku zarządził oświetlenie ratusza i bram miejskich (Krakowskiej i Nowomiejskiej), a także miejskich posesji. Zlecił renowację miejskich wodociągów, ogłosił spis mieszkańców i ich posiadłości w mieście. W 1762 wydzierżawił folwark Fawory (obecnie teren Cytadeli na Żoliborzu), który rozparcelował w 1768. Dzięki temu powstało na tym terenie wiele letnich rezydencji magnaterii i bogatego mieszczaństwa.
26 listopada 1764, w czasie drugiej prezydentury, wziął udział wraz z mieszkańcami Warszawy w uroczystym hołdzie złożonym Stanisławowi Augustowi.
Był właścicielem kamienicy przy ulicy Freta 1 na Nowym Mieście. Był także dzierżawcą kamienicy wójtowskiej, sklepów pod ratuszem, cegielni miejskiej i placu na Solcu. W 1765 miał zatarg z władzami o czynsze dzierżawne.
W 1767 ponownie został prezydentem; praca nad naprawą administracji, gospodarki i sądownictwa przyniosła m.in. reformę milicji miejskiej. Dulfusowi miasto zawdzięcza również poprawę statusu, jako miasta królewskiego, o którą zabiegał w czasie Sejmu Czteroletniego. Tuż po sejmie 1768 r. został nobilitowanyKrystyna Zienkowska, Sławetni i urodzeni. Ruch polityczny mieszczaństwa w dobie Sejmu Czteroletniego, Warszawa 1976, s. 131..
Życie prywatne Jego żoną była Marianna, córka Ignacego Mokiniego (Makiniego). Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Prezydenci Starej Warszawy Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XVIII wieku Kategoria:Urodzeni w 1726 Kategoria:Zmarli w XVIII wieku