thumb|240px|Grób rodzinny Dobrzańskich na Cmentarzu Łyczakowskim w którym pochowany został Stanisław Dobrzański Stanisław Dobrzański (pseud. Nowacki Stach, ur. 10 marca 1847 we Lwowie, zm. 16 listopada 1880) – polski komediopisarz, aktor, reżyser i dyrektor teatrów.
Życiorys Był synem dyrektora polskiego teatru we Lwowie Jana Dobrzańskiego i Karoliny Smochowskiej. Jego siostrą była Adela (1840–1895), której mężem był Włodzimierz Bańkowski.
Za udział w powstaniu styczniowym został uwięziony w Königstein. Był słuchaczem nadzwyczajnym Uniwersytetu Lwowskiego. Od 1865 redagował czasopismo satyryczne „Sowizdrzał”, zaś od 1867 „Gazetę Narodową”. Był dyrektorem teatrów w Poznaniu i Lwowie oraz reżyserem i aktorem grającym w polskich teatrach: krakowskich, poznańskich i lwowskich. Do 1879 pracował u boku ojca jako reżyser i kierownik artystyczny w teatrze we Lwowie. Zmarł w 1880. Pochowany został na cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.
Jeden z najbardziej popularnych autorów teatralnych XIX wieku. Pisał przede wszystkim farsy, z których najbardziej znana to Żołnierz królowej Madagaskaru (1879), którą Julian Tuwim przepisał i uzupełnił o teksty piosenek (autorem muzyki był Tadeusz Sygietyński). Był również tłumaczem sztuk francuskich.
Utwory (wybór)
Tajemnica (1869) Podejrzana osoba Żołnierz królowej Madagaskaru (1879) Złoty cielec Wujaszek Alfonsa (1882) Onufry
Przypisy
Bibliografia
Edward Webersfeld, Teatr Miejski we Lwowie za dyrekcji Ludwika Hellera. 1906-1918, Lwów 1917
Linki zewnętrzne Utwory Stanisława Dobrzańskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polscy komediopisarze XIX wieku Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Polscy pisarze pozytywizmu Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Powstańcy styczniowi Kategoria:Urodzeni w 1847 Kategoria:Więźniowie Twierdzy Königstein Kategoria:Zmarli w 1880