thumb|Jan Koprowski (w środku) na kongresie pisarzy w NRD, rok 1973
Jan Koprowski (ur. 10 lutego 1918 w Pokrzywnicy, zm. 5 listopada 2004 w Warszawie) – polski pisarz, publicysta, krytyk i tłumacz (gł. z języka niemieckiego).
Życie Przed II wojną światową współpracował z miesięcznikiem „Okolica Poetów”. Podczas wojny został wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. Po wyzwoleniu wydawał tam tygodnik „Na obczyźnie”, publikował własne wiersze oraz prowadził amatorski zespół teatralny. W 1947 powrócił do Polski i osiadł najpierw na Dolnym Śląsku, by po 1950 przenieść się do Łodzi. W latach 1953–1964 był kierownikiem literackim łódzkiego Teatru Nowego. Był też redaktorem czasopism literackich „Łódź Literacka” (1954), „Kronika” (1955–1957) i „Odgłosy” (1969–1972). W 1972 zamieszkał w Warszawie, gdzie był współredaktorem tygodnika „Literatura”.
W 1966 otrzymał Nagrodę Literacką Miasta Łodzi, a w 1976 dyplom honorowy Związku Pisarzy ZSRRRadzieckie dyplomy dla polskich pisarzy, "Sztandar Młodych", nr 119, 19 maja 1976, s. 1.. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.
Według zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej w 1946, będąc pracownikiem Polskiej Misji Wojskowej w Berlinie, został pozyskany do współpracy z MBP jako tajny współpracownik ps. „Maczków”Joanna Siedlecka, Kryptonim „Liryka”. Bezpieka wobec literatów, Warszawa 2008, s. 336..
Życie prywatne Pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu komunalnym Zarzew w Łodzi przy ul. Przybyszewskiego 325 (kwatera X, rząd 23, grób 8). Był ojcem dziennikarza Marka Koprowskiego.
Twórczość Wiersze Do mojej ziemi, 1936 (zbiór wierszy o tematyce wiejskiej) Powrót, 1945 Droga do Warszawy, 1946 Do mojego syna, 1947 Swoje i bliskie, 1968 Nocne rodaków rozmowy, 1975
Proza Opowieść o moim ojcu, 1950 (autobiograficzna) Powrót do kraju, 1964 (wspomnienia) Potomkowie Tespisa, 1966 (powieść „z kluczem” o łódzkim środowisku teatralnym) Zielone drzewa, 1972 (opowiadania) Wieczór w Café Raimund, 1975 (opowiadania) Wieczory rodzinne, 1977 (opowiadania)
Reportaże Z południa i północy, 1963 Podróże po bliskiej Europie, 1965 Na Wschodzie i na Zachodzie, 1970
Szkice literackie, felietony Ludzie i książki, 1965 Dzień powszedni literatury, 1972 U nas i gdzie indziej, 1975 Przyjaciele i znajomi, 1977 Joseph von Eichendorff – ostatni rycerz romantyzmu. Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 1995, .
Przekłady Z liryki obcej, 1945 w zbiorach wierszy własnych
Przypisy
Bibliografia Fornalczyk F. O Janie Koprowskim w: Z rodu poetów, Łódź 1966
Linki zewnętrzne Curriculum Vitae Jana Koprowskiego
Kategoria:Członkowie polskiego PEN Clubu Kategoria:Deportowani na roboty przymusowe przez nazistowskie Niemcy w Polsce 1939–1945 Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Laureaci Nagrody Miasta Łodzi Kategoria:Pochowani na cmentarzu Zarzew w Łodzi Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2004