Jan Kracik (ur. 11 listopada 1941 w Spytkowicach, zm. 24 kwietnia 2014 w KrakowieWiadomości – Wiadomości w Onet – Najnowsze i Najważniejsze Wiadomości z Kraju i Świata.) – polski duchowny, katolicki prezbiter archidiecezji krakowskiej, historyk, profesor.

Życiorys Pochodzi ze Spytkowic koło Rabki-Zdroju. Po zdaniu matury w Liceum Ogólnokształcącym im. Hugona Kołłątaja w Jordanowie w 1959 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie, święcenia kapłańskie przyjął z rąk abp. Karola Wojtyły 11 kwietnia 1965 w katedrze na Wawelu. Następnie przez dwa lata pracował jako wikariusz w parafii pod wezwaniem św. Floriana w Żywcu-Zabłociu.

W latach 1967–1972 studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, tam doktoryzował się w 1972 roku. Rozprawę doktorską pt. Duszpasterstwo parafialne w dekanacie Nowa Góra w I poł. XVIII wieku napisał pod kierunkiem ks. prof. dr hab. Mieczysława Żywczyńskiego. W czasie studiów doktoranckich odbył roczny staż naukowy na Uniwersytecie Katolickim w Leuven. Tam uczestniczył w seminariach prof. Rogera Auberta. Od 1974 był wykładowcą historii Kościoła na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie, przekształconym w 1981 w Papieską Akademię Teologiczną, a od 2010 Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II. W 1979 habilitował się na podstawie pracy pt. Vix venerabiles. Z dziejów społecznych niższego kleru parafialnego w archidiakonacie krakowskim w XVII–XVIII wieku (wyd. Kraków, 1982). Stanowisko profesora nadzwyczajnego otrzymał 8 maja 1990 natomiast 30 listopada 1998 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Profesorem zwyczajnym został mianowany 1 grudnia 2008. Był wykładowcą Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie (gdzie kierował Katedrą Historii Nowożytnej). Pisał na łamach „Tygodnika Powszechnego”, „Gazety Wyborczej” oraz miesięcznika „Znak”. Był członkiem zespołu redakcyjnego „Folia Historica Cracoviensia” i autorem kilkuset naukowych publikacji. Wypromował sześciu doktorów, kilkudziesięciu magistrów na Wydziałach Historii i Teologii Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Jednym z jego doktorantów jest arcybiskup metropolita krakowski kard. Grzegorz Ryś.

Był autorem 20 książek i ponad 500 artykułów. W kwietniu 2008 za książkę W Galicji trzeźwiejącej, krwawej, pobożnej otrzymał Nagrodę Krakowska Książka Miesiąca.

Życie prywatne Urodził się w rodzinie chłopskiej. Był starszym bratem polityka Stanisława Kracika.

Zmarł 24 kwietnia 2014 w Krakowie.

Publikacje Vix venerabiles. Z dziejów społecznych niższego kleru parafialnego w archidiakonacie krakowskim w XVII–XVIII wieku, Kraków 1982, s. 255 Hultaje, złoczyńcy, wszetecznice w dawnym Krakowie (wraz z Michałem Rożkiem), Kraków 1986, s. 204 Pokonać czarną śmierć. Staropolskie postawy wobec zarazy, Kraków 1991 s. 238, wyd. II jako Staropolskie postawy wobec zarazy, Kraków 2012, s. 224 Ludzie z przedmieścia historii. Kleparzanie czasów staropolskich, Kraków, 1993, s. 369 Żarty niepoświęcone, Kraków 1993, s. 112 Radziechowy, parafia z jagiellońskich czasów, Radziechowy 1993, s. 78 Jordanowska modlitwa wieków Kraków 1994, s. 75 Parafia Dankowice. Szkic historyczny, Dankowice 1997, s. 24 Święty Kościół grzesznych ludzi, Kraków 1998, s. 362 Dziesięć wieków diecezji krakowskiej (wraz z Grzegorzem Rysiem), Kraków 1998, s. 242 Trwogi i nadzieje końca wieków, Kraków 1999, s. 179 Wola Radziszowska, parafia z czasów piastowskich Kalwaria 2000, s. 104 Relikwie, Kraków 2002, s. 243 Wspaniałe Bogu wystawione dzieło. Jak w Krakowie kościół świętej Anny budowano, Kraków, 2003, s. 81 Gdy w przepaść męki Twej chodzę. Rozważania pasyjne, Wrocław 2003, s. 84 Powszechny, Apostolski, w historię wpisany. Z wędrówek po kościelnej przeszłości, Kraków, 2005, s. 351 Kościelnego roku przystanki co znaczniejsze, Wrocław 2005, s. 83 Grzegorz VII, Kraków 2005, s. 97 W Galicji trzeźwiejącej, krwawej, pobożnej, Kraków 2008, s. 158 Spytkowice za królewskich i cesarskich czasów. Wieś i parafia, Kraków 2008, s. 247 Ludzie królewskich Niepołomic Niepołomice 2008, s. 165 Hultaje, złoczyńcy, wszetecznice w dawnym Krakowie (wspólnie z Michałem Rożkiem), Kraków 2010 (wyd.II), 2012 (wyd.III), Wydawnictwo Petrus Święci wielcy i pomniejsi. Żywoty nielukrowane, Kraków 2010, s. 201 Historia kościoła katolickiego w Polsce Wrocław 2010, s. 170 Święty Kościół grzesznych ludzi, Kraków 2011, Wydawnictwo Petrus Prawie wielebni. Z dziejów kleru parafialnego w XVII–XVIII wieku, Kraków 2011, s. 280 Staropolskie spory o kult obrazów, Kraków 2009, Wydawnictwo Petrus Staropolskie postawy wobec zarazy, Kraków 2012, Wydawnictwo Petrus Staropolskie spory o kult obrazów, Kraków 2012, s. 146 Paradoksy z dziejów Kościoła, Kraków 2013, s. 344 Chrześcijaństwo kontra magia. Historyczne perypetie, Kraków 2012, s. 272 Anegdoty niepoświęcone, Kraków 2012, Wydawnictwo M, . Relikwie, Kraków 2014, Wydawnictwo Petrus

Przypisy

Bibliografia

Grzegorz Polak Kto jest kim w Kościele, Warszawa 1999. Grzegorz Ryś, Ks. Jan Kracik (1941-). 2/3 biografii, [w:] Historia bliższa ludziom. Prace ofiarowane Księdzu profesorowi Janowi Kracikowi w 70. rocznicę urodzin, praca zbiorowa pod redakcją S. Elżbiety Eleny Wróbel CSFN, ks. Rafała Szczurowskiego, Kraków 2011, s. 15–52. Biogram na stronie Wydawnictwa Petrus Benefis ks. prof. Jana Kracika na 70 – lecie urodzin

Kategoria:Absolwenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Duchowni archidiecezji krakowskiej Kategoria:Laureaci Nagrody im. księdza Józefa Tischnera Kategoria:Ludzie urodzeni w Spytkowicach (powiat nowotarski) Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie Kategoria:Polscy historycy Kościoła katolickiego Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Zmarli w 2014