thumb|250px|Model Thünena: 1: (biały) – strefa produkcji ogrodniczej i mlecznej; 2: (zielony) – las dostarczający paliwa (drewna); 3: (żółty) – strefa intensywnie uprawianych gruntów ornych; 4: (czerwony) – strefa wielkoobszarowych, ekstensywnych gospodarstw wiejskich; pozostały (ciemnozielony) – obszar wyznacza strefę, w której nie opłaca się żadna produkcja rolna Teoria lokalizacji stref produkcji rolniczej – model przedstawiający rozmieszczenie różnych rodzajów produkcji rolnej wokół jednego centralnie zorganizowanego rynku zbytu jakim jest miasto. Autorem tej teorii jest Johann Heinrich von Thünen, XIX-wieczny ekonomista niemiecki. Była to jedna z pierwszych teorii lokalizycyjnych.
Thünen przyjął następujące założenia: istnieje tylko jedno większe miasto tworzące centralny rynek zbytu, istnieje jednorodna przestrzeń przyrodnicza, wszystkie grunty są jednakowo urodzajne, transport produktów do rynku centralnego odbywa się po liniach prostych, na rynku centralnym dochodzi do wszystkich transakcji.
Teoria Thünena stanowiła podstawę dla teorii Webera i Löscha.
Kategoria:Rolnictwo Kategoria:Teoria ekonomii