André Weckmann (ur. 30 listopada 1924 w Steinbourgu koło Saverne, Alzacja, zm. 29 lipca 2012) – poeta, prozaik, eseista piszący po francusku, niemiecku i alzacku.
W czasie II wojny światowej przymusowo wcielony do Wehrmachtu, został ranny na froncie wschodnim. w 1944 roku uciekł z armii niemieckiej i ukrywał się do czasu wyzwolenia Alzacji przez wojska USA. Od 1960 roku wykładał język francuski. Jest autorem wielu podręczników pedagogicznych i metodycznych. Zdecydowany przeciwnik totalitaryzmów, populizmu, działacz obywatelski, regionalny, proekologiczny i zagorzały orędownik przyjaźni francusko-niemieckiej, a także miłośnik i obrońca języka i tożsamości alzackiej. Otrzymał m.in. nagrody: Johann Peter Hebel-Preis (1976), Jacob Burckhardt-Preis (1986), Gustav Regler-Literaturpreis (1999), Prix Européen de Langue Régionale (2002).
Twórczość Poezja 1975 – Schang d’sunn schint schun lang 1976 – Haxschissdrumerum 1980 – Fremdi Getter 1983 – Bluddi Hand 1983 – Landluft 1986 – Apfel am Winterbaum 1989 – Elsassischi Grammatik oder ein Versuch die Sprache auszuloten
Proza 1969 – Sechs Briefe aus Berlin 1973 – Geschichten aus Soranien, ein elsässissches Anti-Epos 1977 – Die Fahrt nach Wyhl, eine elsässissche Irrfahrt 1981 – Wie die Würfel fallen 1986 – Odile oder das magische Dreieck 1992 – Simon Herzog, fragments de substance 2003 – Tamieh. Heimat 2005 – Schwarze Hornissen. Erzählungen.
Dzieła w języku francuskim 1968 – Les Nuits de Fastov 1975 – Fonse ou l’éducation alsacienne 1988 – La Roue du paon, version française du roman Odile oder das magische Dreieck
CD René Egles, André Weckmann: Wihnachtszitt (1996)
Przypisy
Bibliografia Kalendarz alzacki – Newsweek.pl
Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Francuscy poeci XX wieku Kategoria:Francuscy prozaicy XX wieku Kategoria:Niemieccy poeci XX wieku Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Zmarli w 2012