Jan Jaroszyński (ur. 12 grudnia 1916, zm. 2 lipca 1993) – polski lekarz psychiatra, profesor nauk medycznych.
Życiorys Był kierownikiem oddziału psychiatrii Instytutu Psychoneurologicznego na terenie szpitala w Tworkach (1953–1971). Od roku 1961 był konsultantem w Poradni Zdrowia Psychicznego dla Studentów w Warszawie; w czasie tej pracy pisał artykuły dotyczące problemów epidemiologicznych środowiska studenckiegoJaroszyński, Flatau, J., Gerard, K., Ostaszewska, J., Stankiewicz D., Umińska, Wysokińska, T., Zaburzenia psychiczne a niepowodzenia w studiach, „Psychiatria Polska”, 1967, 2, 141–147.Jaroszyński, J., Gerard K., Kuliszkiewicz D., Stankiewicz D., Zaburzenia psychiczne w środowisku studenckim, „Psychiatria Polska”, 1968, 15–20.Gerard K., Wysocka A., Jaroszyńska M., Flatau J., Umińska, Czynniki środowiskowe a zgłaszalność studentów do poradni zdrowia psychicznego, „Psychiatria Polska”, 1968, 6, 645–651.. W 1967 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1978 profesorem zwyczajnym. Kierował I Klinką Psychiatryczną w Warszawie (1972–1986).
Jego żona Maria (1926–1990) była psychologiem. Ich syn Michał został astrofizykiem.
Pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera W-XIX-4-1-2).
Wybrane publikacje Współczesne poglądy na choroby psychiczne, PWN, Warszawa 1964 Leki w psychiatrii, tom 150 serii wydawniczej Omega, Warszawa 1969. Leki psychotropowe, Wyd. 2. PWN, Warszawa 1972. Psychiatria, T. 1–3 (współredaktor). PZWL, Warszawa 1987–1989. Zespoły zaburzeń psychicznych, wyd. 3, Biblioteka Psychiatry 1. IPN, Warszawa 1993.
Przypisy
Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Polscy psychiatrzy Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 1993