Języki nachskie – nieliczna grupa języków, używanych na Kaukazie Północnym, w Czeczenii i Inguszetii oraz w kacheckiej Zemo-Alweni. Liczba użytkowników waha się, w zależności od źródła, od 1,1 mln do 1,7 mln. Początkowo uważano je za odrębną rodzinę językową – nachską lub północno-środkowokaukaską, jednak obecnie zazwyczaj klasyfikuje je się jako podrodzinę języków nach-dagestańskich.
Klasyfikacja Języki nachskie dzieli się na: języki wajnachskie – kontinuum językowe, złożone z: języka czeczeńskiego – około 950 tys. użytkowników. Istnieje również liczna diaspora czeczeńska, w krajach Bliskiego Wschodu i Azji Środkowej. języka inguskiego – około 230 tys. użytkowników język bacbijski – około 3420, używany głównie w Zemo-Alewi (Kachetia, Gruzja)
Cechy języków nachskich ergatywność obecność klas czasownikowych obecność klas rzeczownikowych fleksyjność skomplikowany system przegłosów bogaty zasób spółgłosek (języczkowe, krtaniowe, laryngalne, ejektywne) bogaty zasób samogłosek
Linki zewnętrzne
Kategoria:Rodziny językowe Kategoria:Języki kaukaskie Kategoria:Języki Rosji