thumb|Manny Shinwell Emmmanuel „Manny” Shinwell, baron Shinwell CH (ur. 18 października 1884 w Londynie, zm. 8 maja 1986) – brytyjski polityk, członek Partii Pracy, minister w rządach Clementa Attleego.
Pochodził z rodziny o polsko-żydowskich korzeniach. W dzieciństwie wraz z rodziną przeprowadził się do Glasgow. Jego ojciec był właścicielem małego sklepu odzieżowego, matka pracowała jako kucharka. Shinwell był samoukiem. Pierwszą pracę znalazł w zakładzie krawieckim. W 1903 r. został członkiem Amalgamated Union of Clothing Operatives. W 1906 r. został członkiem Glasgow Trades Council jako delegat wyżej wymienionego związku. W 1911 r. odegrał znaczną rolę w strajku marynarzy w Glasgow. Rychło został sekretarzem regionalnej gałęzi National Sailors' and Firemen'a Union (NSFU). W 1919 r. był zaangażowany w protest robotników domagających się 40-godzinnego tygodnia pracy. Protest przekształcił się w starcia z policją na George Square. Shinwell został oskarżony o podżeganie do rozruchów i skazany na 3 miesiące pozbawienia wolności.
Shinwell był członkiem Niezależnej Partii Pracy. W 1922 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Linlithgowshire. Utracił mandat po wyborach 1924 r., ale odzyskał go w wyborach uzupełniających 1928 r. Podczas krótkiego okresu rządów laburzystów w 1924 r. Shinwell był sekretarzem ds. kopalń. W drugim laburzystowskim rządzie był wpierw finansowym sekretarzem w ministerstwie wojny (1929–1930), a następnie ponownie sekretarzem ds. kopalń (1930–1931). W 1931 r. znalazł się w gronie przeciwników rządu narodowego. W tym samym roku przegrał wybory parlamentarne. Do Izby Gmin powrócił w 1935 r. jako reprezentant okręgu Seaham. Okręg ten reprezentował do 1950 r., następnie był deputowanym z okręgu Easington.
Pod koniec lat 30. razem z Aneurinem Bevanem agitował na rzecz pomocy dla republikańskiego rządu Hiszpanii podczas wojny domowej. W 1940 r. odrzucił propozycję wstąpienia do rządu wojennego Winstona Churchilla. Kiedy Partia Pracy powróciła do władzy w 1945 r. Shinwell został ministrem paliwa i mocy. Na tym stanowisku nadzorował nacjonalizację kopalń. W latach 1947–1950 był ministrem wojny. W drugim rządzie Attlee’ego był w latach 1950–1951 ministrem obrony.
W latach 1964–1967 był przewodniczącym Parlamentarnej Partii Pracy. W Izbie Gmin zasiadał do 1970 r. Następnie został kreowany parem dożywotnim jako baron Shinwell i zasiadł w Izbie Lordów. Zmarł w 1986 r. Był autorem autobiografii składającej się z 3 tomów: Conflict Without Malice (1955), I've Lived Through it All (1973) oraz Lead With the Left (1981).
Przypisy
Linki zewnętrzne Biogram Shinwella na stronie poświęconej Red Clydeside Biogram na stronach Sunday Sun Glasgow Guide: Glasgow Info: Famous Glaswegians: Manny Shinwell geo.ed.ac.uk
Kategoria:Brytyjscy ministrowie obrony Kategoria:Brytyjscy ministrowie wojny Kategoria:Parowie dożywotni Kategoria:Odznaczeni Orderem Towarzyszy Honoru Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1922–1923 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1923–1924 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1924–1929 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1929–1931 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1935–1945 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1945–1950 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1950–1951 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1951–1955 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1955–1959 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1959–1964 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1964–1966 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1966–1970 Kategoria:Brytyjscy związkowcy Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Politycy Partii Pracy (Wielka Brytania)