Ford C-Max – samochód osobowy typu minivan klasy kompaktowej produkowany pod amerykańską marką Ford w latach 2003–2019.
Pierwsza generacja
thumb|left|225px|Ford Focus C-Max – tył thumb|left|225px|Ford C-Max – wersja po liftingu thumb|left|225px|Ford C-Max – tył wersji po liftingu
Ford C-Max I został zaprezentowany po raz pierwszy podczas targów motoryzacyjnych w Genewie w 2003.
Pierwsza generacja C-Maxa została zaprezentowana po raz pierwszy podczas targów motoryzacyjnych w Genewie w 2003 roku pod nazwą Ford Focus C-Max, podkreślając przez to związek tego modelu z kompaktowym Focusem. Samochód charakteryzował się przeszklonym nadwoziem i jednobryłową sylwetką.
Pojazd był pierwszym kompaktowym minivanem Forda, opartym na płycie podłogowej Ford C1, którą wykorzystano także w Maździe Premacy oraz w zaprezentowanym rok później Focusie drugiej generacji. Model Focus C-Max był zapowiedzią stylistyki standardowego Focusa II.
Lifting W grudniu 2006 roku zaprezentowano zmodyfikowaną wersję pojazdu, w ramach której nazwa została uproszczona i skrócona do Ford C-Max. Facelifting nadwozia polegał głównie na zmianie wyglądu przodu pojazdu oraz modyfikacji tylnych lamp poprzez zastosowanie technologii LED. Oprócz tego, nieznacznie zmieniono wygląd wnętrza (przeprojektowany licznik oraz kolor podświetlenia przycisków zmieniony z zielonego na czerwony). Nowy wygląd nawiązuje do stylu Kinetic Design.
Wersje wyposażenia Trend Ambiente Ghia Titanium
Silniki Silnik Pojemność skokowa [cm³] Typ silnikaMoc maksymalna [KM] (kW) przy obr./minMaks. moment obrotowy [Nm]
przy obr./min 1.6 Duratec 1596 benzynowy R4 100(75)/6000 146/4000 1.6 Duratec Ti-VCT 1596 benzynowy R4 115(86)/6000 155/4150 1.8 Duratec HE 1798 benzynowy R4 125(92)/6000 165/4000 2.0 Duratec HE 1999 benzynowy R4 145(108)/6000 185/4500 1.6 Duratorq 1560 wysokoprężny R4 90(67)/4000 215/1750 1.6 Duratorq 1560 wysokoprężny R4 109(81)/4000 240/1750 lub 260/1750 1.8 Duratorq 1753 wysokoprężny R4 115(86)/3700 280/1750 lub 300/1750 2.0 Duratorq 1997 wysokoprężny R4 136(101)/4000 320/2000 lub 340/2000
Druga generacja
thumb|left|225px|Ford C-Max II – tył thumb|left|225px|Ford Grand C-Max thumb|left|225px|Ford C-Max Energi thumb|left|225px|Ford C-Max II po liftingu thumb|left|225px|Ford C-Max II – tył po liftingu
Ford C-Max II został zaprezentowany po raz pierwszy w 2009 roku.
Po przedstawieniu pierwszych fotografii we wrześniu, pojazd został oficjalnie zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie jesienią 2009 roku.
Druga generacja C-Maksa jako pierwszy po miejskiej Fieście zaadaptowała nową generację języka stylistycznego Kinetic Design Forda, zyskując bardziej dynamiczną stylizację z dużym, trapezoidalnym wlotem w zderzaku, zadartą linią okien, agresywnie ukształconymi reflektorami i wyraźnie zarysowanymi przetłoczeniami na drzwiach bocznych.
Deska rozdzielcza utrzymała została w nowej awangardowej stylistyce Forda, również nawiązując do schematu stosowanego w przedstawionej rok wcześniej szóstej generacji Fiesty. Rozległa konsola centralna zyskała masywny panel radia, a także szeroko rozstawione nawiewy. Wyświetlacze umożliwiły kierowcy komunikowanie się z systemami HMI nowej generacji.
Grand C-Max Równolegle z podstawowym C-Maksem drugiej generacji, Ford wzorem konkurencyjnego Citroëna i Renault zdecydował się poszerzyć gamę swojego kompaktowego minivana o przedłużony wariant pod nazwą Grand C-Max. Samochód zyskał wyżej poprowadzoną linię dachu, odsuwane drzwi drugiego rzędu siedzeń, a także inaczej stylizowaną tylną część nadwozia.
C-Max Energi Specjalnie z myślą o rynku północnoamerykańskim zbudowana została także spalinowo-elektryczna odmiana Ford C-Max Energi o napędzie hybrydowym typu plug-in, która po prezentacji prototypu w 2011 roku, oficjalnie trafiła do sprzedaży w styczniu 2014.
Pojazd łączył czterocylindrowy silnik benzynowy o pojemności 2 litrów, razem z silnikiem elektrycznym i baterią rozwijając 188 KM mocy. Dzięki zastosowaniu paneli słonecznych na dachu, pojazd umożliwiał przejechanie ok. 1000 kilometrów przy średnim spalaniu 2,5l/100 km.
Lifting We wrześniu 2014 Ford zaprezentował odświeżone modele C-Max i Grand C-Max. Gama po restylizacji zyskała m.in. nowy, charakterystyczny dla producenta, kształt osłony chłodnicy, reflektory zintegrowane z ledowymi światłami do jazdy dziennej i przemodelowaną tylną klapę. We wnętrzu zmienił się kształt konsoli środkowej (na szczycie pojawił się dotykowy ekran o przekątnej 8 cali). Zmodyfikowano również paletę jednostek napędowych.
Sprzedaż W przeciwienstwie do poprzednika, C-Max oferowany i produkowany był także w Stanach Zjednoczonych z myślą o rynku Ameryki Północnej. W ramach polityki redukcji nierentownych modeli, którą ogłoszono w kwietniu 2018 roku, samochód wycofano z produkcji w zakładach w Wayne kilka miesięcy później.
W grudniu 2018 roku Ford poinformował, że również i w Europie model C-Max wzorem wersji amerykańskiej i zostanie wycofany ze sprzedaży bez przewidywanego następcy. Produkcja w zakładach w Walencji i Saarlouis zakończyła się w 2019 roku. Co więcej, w drugich z wymienionych zakładów przeprowadzona została redukcja etatów – pracę utraciło 6190 osób.
Wersje wyposażeniowe C-Max: Ambiente Trend Edition – edycja limitowana Titanium Grand C-Max: Ambiente Trend Edition – edycja limitowana Titanium
Silniki 1.0 Turbo 125 KM 1.5 Turbo 150 KM (po liftingu) 1.5 Turbo 182 KM (po liftingu) 1.6 16V 85 KM 1.6 16V 105 i 125 KM 1.6 Turbo 16V 150 KM (przed liftingiem) 1.6 Turbo 16V 182 KM (przed liftingiem) 1.6 TDCi 95 KM 1.6 TDCi 115 KM 2.0 TDCi 115 KM 2.0 TDCi 136 KM 2.0 TDCi 140 KM 2.0 TDCi 163 KM
Przypisy
C-Max Kategoria:Samochody przednionapędowe Kategoria:Minivany Kategoria:Samochody kompaktowe Kategoria:Samochody hybrydowe Kategoria:Samochody z lat 2000–2009 Kategoria:Samochody z lat 2010–2019