thumb|Były obóz przejściowy w Lublinie przy ulicy Krochmalnej 31, obecnie Zespół Szkół przy ulicy Krochmalnej thumb|Były niemiecki obóz przejściowy w Lublinie przy ul. Krochmalnej 6, obecnie teren działalności gospodarczej Obozy przejściowe Lublin – dwa niemieckie obozy przejściowe funkcjonujące w latach 1940-1944 w Lublinie przy ulicy Krochmalnej 6 i 31.
Zadaniem obozów przejściowych w Lublinie było przygotowanie transportów siły roboczej wysyłanych do niewolniczej pracy w III Rzeszy. Przez obozy te w czasie II wojny przeszło ponad 60 000 osób. Ponieważ narzucone przez władze niemieckie kontyngenty o dostarczaniu siły roboczej z poszczególnych jednostek administracyjnych (starostw, gmin, wsi i miast) nie przynosiły rezultatów, urządzano częste łapanki uliczne. Do obozów przywożono także wysiedlonych ze spacyfikowanych terenów Zamojszczyzny, z okolic biłgorajskiego, kraśnickiego, uchodźców ze Wschodu, jeńców wojennych, więźniów, Żydów, Sowietów, Ukraińców. Stan dzienny obozów wynosił 2500 osób. Byli to mężczyźni, kobiety i dzieci, w różnym wieku. Dane te oparte są na dokumentach z Lubelskiego Archiwum, oddziału zbiorów specjalnych Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. H. Łopacińskiego w Lublinie, archiwum Muzeum na Majdanku, w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w oddziale lubelskimArchiwum Państwowe w Lublinie/Dokumenty Zespołu PCK, AAN, sygn.50, k.49-50, 84/, AGK-Archiwum Głównej Komisji ds. Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce, OKL, sygn226, k.15;Ds9/68, WAP Ka. Obozy na ulicy Krochmalnej 31 i 6 opisali byli więźniowie i świadkowie z ich rodzin. Archiwalne dokumenty niemieckie, adresowane były pod zmienioną na język niemiecki nazwą: ulicy Industriestrasse 6 i 31. Dotyczą one głównie spraw administracyjnych obozów, związanych z przyjmowaniem tzw. "nowozwerbowanych " do obozów, zatrudnionych tam osób oraz - zwalnianych z obozów. Niemcy zwalniali nie nadających się do pracy (głównie chorych). Obawiając się epidemii założyli nawet ambulatorium w obozie na Krochmalnej 31. Pod niemieckim nadzorem Arbeitsamtu (Urzędu Pracy) w Lublinie wysyłano do III Rzeszy transporty zdrowych i silnych ludzi do przymusowych robót na korzyść gospodarki niemieckiej. Rada Główna Opiekuńcza poprzez lubelski Komitet Opiekuńczy udzielała pomocy więźniom obozów z ulicy Krochmalnej 31 i 6 (łączniczki Anna Kawecka-Rybakowa, Halina Bukowiecka, Janina Suchodolska oraz wiele innych osób). Dokumenty archiwalne obejmują sprawozdania obozowe, notatki z prośbami o pomoc, o dostarczenie żywności, obuwia, odzieży, z powodu wyjazdu do Niemiec. Są one dowodami na celowość utrzymywania tych obozów. Wywożonych do Niemiec na przymusowe roboty nie wolno było zapisywać pod groźbą kary więzienia. W ten sposób w latach 1939–1944 z terenu Lubelszczyzny wywieziono do Niemiec 84 000 osób. Od sierpnia do września 1943 r. z obozów w Zamościu, Zwierzyńcu, i Lublinie wywieziono 4454 dzieci w wieku od 2 do 14 latE.Dziadosz, J.Marszałek - Zeszyty Majdanka T.III. Odpowiedzialni za obozy byli volksdeutsche Zdzisław Musielski i Kazimierz Kustroń zależni od hitlerowców Ramma i Ernsta. Wszyscy skazani zostali po wojnie na karę śmierci za zbrodnie przeciwko Narodowi Polskiemu i za zbrodnie przeciwko ludzkości. Brak upamiętnienia tych miejsc tablicą ku czci więźniów obozów przejściowych. 21 kwietnia 2008 odbyło się otwarcie wystawy poświęconej temu tematowiMiejska Biblioteka Publiczna im. H. Łopacińskiego, Wystawa "Na obcą przemoc skazani na los tułaczy i niewolę" - Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 6 /miejsce byłego obozu-ul.Krochmalna 31/.
Przypisy
Kategoria:Dystrykt lubelski Kategoria:Historia Lublina w czasie II wojny światowej Lublin Lublin