Rudawka guamska (Pteropus tokudae) – wymarły gatunek ssaka z podrodziny Pteropodinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1934 roku angielsko-amerykański zoolog George Henry Hamilton Tate nadając mu nazwę Pteropus tokudae. Holotyp pochodził z Guam, z Marianów, w Stanach Zjednoczonych.
Niezwykle ograniczone dane genetyczne zebrane ze starego okazu znajdującego się w muzeum pozwalają umiejscowić P. tokudae w pobliżu P. pelagicus. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Pteropus: pteropous „skrzydłostopy”, od πτερον pteron „skrzydło”; πους pous, ποδος podos „stopa”. tokudae: dr Mitoshi Tokuda (1906–1975), japoński teriolog, napisał szereg prac naukowych w latach 30. i 40. XX wieku, w tym „A Revised Monograph of the Japanese and Manchou-Korean Muridae” (1941), a także przetłumaczył na język japoński „O powstawaniu gatunków” Charlesa Darwina.
Zasięg występowania Rudawka guamska występowała endemicznie na wyspie Guam, z archipelagu Marianów, należącym do Stanów Zjednoczonych.
Status zagrożenia Został zanotowany po raz pierwszy w 1931, opisany naukowo w 1934 roku. Często dzielił siedliska z pokrewnym gatunkiem, Pteropus mariannus. Złapano tylko trzy osobniki, ostatni żywy okaz był samicą złapaną w 1967 roku, a trzecim osobnik zastrzelony przez myśliwych w 1968. Od tamtej pory pomimo szeroko zakrojonych badań terenowyc nie stwierdzono jego wystąpienia. Przyczyną wymarcia najprawdopodobniej były intensywne polowania miejscowej ludności (Czamorro), ale mogło to mieć związek z wprowadzeniem mnangrowca brunatnego (Boiga irregularis).
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Kategoria:Wymarłe nietoperze Kategoria:Wymarłe ssaki holocenu Kategoria:Rudawkowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1934 roku