Odwodnienie hipertoniczne – zaburzenie gospodarki wodnej, w którym dochodzi do niedoboru wody w organizmie, przebiegające z podwyższoną molalnością płynów ustrojowych, czyli ich hipertonią.
Przyczyny pobór niewystarczającej ilości wody u osób nieprzytomnych lub z zaburzeniami połykania utrata wody ubogiej w elektrolity, co zdarza się przy hiperwentylacji utrata hipotonicznych płynów w moczówce prostej nadmierna diureza osmotyczna występująca w przypadku hiperglikemii doprowadzającej do glukozurii
Objawy Objawy są zależne od stopnia odwodnienia komórek ośrodkowego układu nerwowego oraz szybkości narastania odwodnienia: uczucie silnego pragnienia; znaczna suchość błon śluzowych oraz skóry, doprowadzająca do utraty sprężystości skóry, tzw. „skóra plastelinowata”; splątanie, omamy zależne od stopnia odwodnienia komórek OUN; tachykardia; oliguria; hipertermia.
W związku z hipertonią płynów ustrojowych, powstaje gradient osmotyczny, który pogłębia odwodnienie wewnątrzkomórkowe i dlatego ten typ odwodnienia doprowadza do większego stopnia odwodnienia komórek niż w odwodnieniu izotonicznym. W badaniach dodatkowych stwierdza się hipernatremię oraz podwyższenie stężenia kreatyniny.
Leczenie Leczenie polega na podawaniu drogą doustną płynów niezawierających elektrolitów (na przykład niesłodzona herbata), a w przypadku konieczności uzupełnienia płynów drogą pozajelitową stosuje się płyny hipotoniczne (0,45% roztwór NaCl). Niedobór wody w organizmie, a więc objętość płynu do przetoczenia wyznacza się ze wzoru:
Zobacz też odwodnienie hipotoniczne przewodnienie hipertoniczne przewodnienie hipotoniczne przewodnienie izotoniczne
Bibliografia
Kategoria:Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej i równowagi kwasowo-zasadowej