Zaganiacz blady (Iduna pallida) – gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae), wcześniej zaliczany do pokrzewkowatych (Sylviidae). Nie jest zagrożony.
Systematyka Wyróżniono kilka podgatunków I. pallida: Iduna pallida elaeica (Lindermayer, 1843) – południowo-wschodnia Europa przez Bliski Wschód do Kazachstanu i Iranu. Iduna pallida reiseri (Hilgert, 1908) – południowo-wschodnie Maroko, Algieria, Mauretania, zachodnia Libia. Iduna pallida pallida (Hemprich & Ehrenberg, 1833) – Egipt. Iduna pallida alulensis (Ash, D.J. Pearson & Bensch, 2005) – północna Somalia. Iduna pallida laeneni (Niethammer, 1955) – Niger do środkowego Sudanu. Dawniej za jego podgatunek uznawano też zaganiacza płowego (I. opaca), lecz badania wykazały znaczne różnice między nimi w mitochondrialnym DNA (ponad 9%), ponadto różnią się śpiewem, zachowaniem i morfologią.
Morfologia Długość ciała 12–14 cm; masa ciała 8–16 g.
Kształtem bardzo podobny do łozówki i trzcinniczka. Zgodnie z nazwą jego ubarwienie jest „blade”.
Występowanie i siedlisko Zaganiacz blady występuje w krajach śródziemnomorskich, na Węgrzech, w zachodniej i środkowej Azji oraz wyspowo na Półwyspie Arabskim, w północnej i środkowej Afryce. Zimuje w Afryce.
Do Polski zalatuje wyjątkowo. Po raz pierwszy zaobserwowany w 2018 roku; odnotowano wtedy dwa stwierdzenia – w czerwcu w Kuźnicy (powiat pucki) oraz w październiku w Krynicy Morskiej.
Zasiedla widne lasy i sady. W okresie godowym zamieszkuje tereny otwarte.
Pokarm Delikatne owady jak muchy i mszyce, pająki. Lubi żerować na krzewach.
Rozród thumb|Jaja z kolekcji muzealnej Samica buduje gniazdo z cienkich gałązek, źdźbeł i łodyg. Część budulca owija wokół gałęzi.
Głos Często naśladuje głosy innych ptaków. Niemal stale odzywa się miękkim „czek”, poza tym ochrypłym, szybkim „czerr” lub „czorr”.
Status zagrożenia i ochrona IUCN uznaje zaganiacza bladego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność światowej populacji, wstępnie obliczona na podstawie szacunków organizacji BirdLife International dla Europy z 2021 roku, zawiera się w przedziale 21,7–45,3 milionów dorosłych osobników. Globalny trend liczebności populacji nie jest znany.
Na terenie Polski zaganiacz blady jest objęty ścisłą ochroną gatunkową jako gatunek występujący naturalnie na terytorium państw Unii EuropejskiejRozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt ()..
Zobacz też ptaki Polski
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia Atlas ptaków Europy, Detlef Singer, .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki Europy Kategoria:Trzciniaki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1833 roku