Tomasz Oskar Sosnowski (ur. 12 października 1810 w Nowomalinie na Wołyniu, zm. 27 stycznia 1886 w Rzymie) – polski rzeźbiarz.
Syn Stanisława i Kastyldy. Ukończył Liceum Krzemienieckie. Był uczestnikiem powstania listopadowego. W latach 1833–1835 kontynuował naukę w Warszawie. Uczył się rysunku u Antoniego Blanka a rzeźby u Pawła Malińskiego. Następnym etapem rozwoju artysty były studia w Berlinie pod kierunkiem Christiana Raucha i w Rzymie w pracowni Pietro Teneraniego. W roku 1843 przyjechał do Warszawy, by po trzech latach wyjechać do Rzymu. Tutaj został profesorem rzeźby w Akademii św. Łukasza. Na emigracji pozostał do końca życia.
W 1859 roku otrzymał od papieża Piusa IX Order Świętego Grzegorza WielkiegoLechosław Lameński, hasło: „Tomasz Sosnowski”, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XL, Warszawa-Kraków 2000–2001, s. 600..
Twórczość Całą twórczość Sosnowskiego określić można jako neoklasycystyczną. W treści rzeźb można jednak odnaleźć elementy romantyzmu, a w twórczości portretowej realizmu.
W dorobku artysty dominują dzieła o tematyce religijnej:
Piotr Skarga, Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Krakowie Chrystus w grobie z 1858 roku, ofiarowany przez rzeźbiarza do kościoła Karmelitów w Warszawie Anioł Zmartwychwstania z 1859 roku, ofiarowany przez rzeźbiarza do kościoła Karmelitów w Warszawie Liczne posągi Matki Boskiej. Najbardziej znana jest Madonna Jazłowiecka, którą wykonał Sosnowski w 1882 roku, dla zgromadzenia sióstr niepokalanek w Jazłowcu (od 1946 roku figura znajduje się w kaplicy Niepokalanek w Szymanowie pod Warszawą) Nagrobek kanonika Jana Koźmiana, 1880, Katedra w Poznaniu Epitafium abpa Leona Przyłuskiego, Katedra w Poznaniu Zdjęcie z krzyża, kościół polski św. Stanisława w Rzymie Pomnik biskupa Adama Naruszewicza z 1861, wykonany z białego marmuru w Rzymie, Bazylika kolegiacka w Janowie Podlaskim
Prace artysty o tematyce świeckiej:
Justitia (Sprawiedliwość), 1850, rzeźba powstała po antypolskim wystąpieniu Bismarcka Edyp i AntygonaJedna z najlepszych rzeźb Sosnowskiego, utrzymana w stylu czystego klasycyzmu – – ofiarowany Krakowowi po jego pożarze w 1850 roku. Pomnik Tadeusza Czackiego z 1861 roku, dla kościoła Wizytek w Warszawie Jadwiga i JagiełłoStyl rzeźby można określić jako neogotyk – , kamienna wersja z 1886 znajduje się na krakowskich Plantach
Przypisy
Bibliografia Historia sztuki polskiej, tom III, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1965.
Kategoria:Absolwenci i studenci Liceum Krzemienieckiego (1805–1831) Kategoria:Członkowie Wileńskiej Komisji Archeologicznej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Campo Verano w Rzymie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego Kategoria:Polscy rzeźbiarze Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Urodzeni w 1810 Kategoria:Zmarli w 1886