Choroby demielinizacyjne – wszelkie choroby układu nerwowego, w których dochodzi do uszkodzenia osłonek mielinowych nerwów. Utrudnia to przewodzeniu sygnałów w zajętych nerwach, co prowadzi do pogorszenia w zakresie czucia, ruchu, postrzegania i innych funkcji w zależności od nerwów, które są zajęte.
Termin opisuje skutek choroby, a nie jego przyczynę; niektóre choroby demielinizacyjne są spowodowane przez czynniki genetyczne, inne przez czynniki zakaźne, reakcje autoimmunologiczne, a w przypadku niektórych etiologia nie jest znana.
Choroby Choroby demielinizacyjne można podzielić na dwie grupy: choroby demielinizacyjne ośrodkowego układu nerwowego; stwardnienie rozsiane (wraz z podobnymi chorobami – idiopatycznymi, demielinizacyjnymi chorobami zapalnymi), poprzeczne zapalenie rdzenia, choroba Devica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, leukodystrofie (historycznie), mielinoliza środkowa mostu, choroba Schildera, podostre stwardniające zapalenie mózgu ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia Choroby demielinizacyjne obwodowego układu nerwowego; zespół Guillaina-Barrégo oraz przewlekła zapalna poliradiokuloneuropatia demielinizacyjna, neuropatia obwodowa anty-MAG.
W innym podziale wyróżnia się również genetyczne choroby metaboliczne z objawami postępującej demielinizacji: leukodystrofia metachromatyczna, mukosulfatydoza, choroba Krabbego, adrenoleukodystrofia sprzężona z chromosomem X, choroba Canavan, choroba Pelizaeusa-Merzbachera, acyduria glutarowa typu I, cytopatie mitochondrialne.
Przypisy
Kategoria:Patologia