Beatrice Regina della Scala (ur. w 1333 w Sant’Angelo Lodigiano, zm. 18 czerwca 1384 Mediolanie), szlachcianka włoska, żona współrządcy Mediolanu Bernabò Viscontiego.
Życiorys 200px|right|thumb|Herb rodu della Scala Była córką Mastino II della Scala (1308–1351), pana Werony, Vicenzy, Padwy, Parmy, Brescii i Lukki. Jej matką była Taddea di Carrara. Beatrice miała trzech braci: Cangrande II (1332–1359), Cansignorio (1340–1375) i Paolo Alboino (1343–1375). Każdy z nich był panem Werony i Vicenzy.
27 września 1350 poślubiła, tak jak było przewidziane od 1345, Bernabò Viscontiego, który razem z braćmi Matteo i Galeazzo miał rządzić Mediolanem po stryju Giovannim. Od tego czasu Beatrice mieszkała w pałacu San Giovanni in Conca w Mediolanie. Wydała na świat piętnaścioro dzieci: Taddea (1351–28 września 1381), poślubiła księcia Stefana III Bawarskiego; Verde, (1352–1414), poślubiła Leopolda II Habsburga; Marco (1353–3 stycznia 1382), pan Parmy, w 1367 poślubił Izabelę Bawarską; Ludovico (1355–7 marca 1404), rządca i pan Parmy oraz Lodi poślubił Violante Visconti; Walentyna, (1357–1393), poślubiła w 1378 Piotra II Cypryjskiego; Rodolfo (1358–1389), pan Pavii; Carlo, (1359–1403), pan Parmy, poślubił w 1382 Beatrice d'Armagnac; Antonia, (1360-26 marca 1405) poślubiła w 1380 Eberharda III Wirtemberskiego; Katarzyna, (1362-1404), poślubiła w 1380 Gian Galeazzo Viscontiego, księcia Mediolanu; Agnese, (1363–1391), poślubiła w 1380 Franciszka I Gonzagę, pana Mantui; Magdalena, (1366-17 lipca 1404), poślubiła w 1381 Fryderyka II Bawarskiego; Gianmastino, (1370–1405), pan Bergamo i Ghiara D'Adda, poślubił w 1385 Cleofe della Scala, córkę Antonio I, pana Werony; Lucia, (1372–14 kwietnia 1424), poślubiła w 1407 Edmunda Holanda, 4° Księcia Kentu; Elisabetta, (1374-2 lutego 1432), poślubiła w 1395 Ernesta Bawarskiego; Anglesia, (1377-12 października 1439), poślubiła ok. 1400 Janusa Cypryjskiego.
Beatrice Regina była dobrym politykiem i zarządcą. Zarządzała ogromnymi posiadłościami i kiedy zachodziła potrzeba, prowadziła nawet wojsko do walki. Z jej inicjatywy został zbudowany w Mediolanie kościół Santa Maria della Scala, od którego później wziął nazwę teatr La Scala (wł. Teatro alla Scala).
Bibliografia M. Carrara, Gli Scaligeri, Varese 1966. G. M. Varanini, Gli Scaligeri 1277-1387, Milano 1988. A. Castagnetti, G. M. Varanini, Il veneto nel medioevo: Dai Comuni cittadini al predominio scaligero nella Marca, Verona 1991. A. Castagnetti, G. M. Varanini, Il Veneto nel medioevo: Le signorie trecentesche, Verona 1995.
Kategoria:Della Scala Kategoria:Urodzeni w 1333 Kategoria:Zmarli w 1384