Głos Wybrzeża – polski dziennik informacyjny ukazujący się od czerwca 1947 do marca 2005. Swoim zasięgiem obejmował dwa ówczesne województwa: gdańskie i elbląskie. Na początku organ prasowy Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Partii Robotniczej, a po zjednoczeniu tej partii w grudniu 1948 z Polską Partią Socjalistyczną gazeta Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR).
Historia thumb|Komunikat o ofiarach Grudnia 1970, zamieszczony 18 stycznia 1971 w Głosie Wybrzeża „Głos Wybrzeża” pojawił się w grudniu 1945, jako tygodnik Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Partii Robotniczej w Gdańsku. Pismo miało na celu umożliwić dokładniejsze naświetlenie problemów nurtujących gdańskich mieszkańców oraz przybliżyć sprawy budownictwa socjalistycznego. Po kilkunastu miesiącach „Głos Wybrzeża” stał się dziennikiem, jako mutacja „Głosu Ludu”. Redaktorem naczelnym został Jacek Groszkiewicz – II sekretarz Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Partii Robotniczej.
Pod koniec lat 50. XX wieku wzrosło na stronach periodyku zainteresowanie regionami Kaszub i Kociewia. W prace redakcyjne zaangażowani zostali między innymi: Jan Kiedrowski, Izabella Trojanowska, Andrzej Bukowski, Lech Bądkowski, Franciszek Fenikowski, Stanisława Fleszarowa-Muskat. W 1958 nakład gazety wynosił 76 tysięcy egzemplarzy, w 1964 liczba wzrosła do 116 tysięcy, a w 1966 do 130 tysięcy.
28 grudnia 1970 w gazecie pojawił się dwukolumnowy artykuł "Obraz wydarzeń" – szczegółowa relacja z tragedii grudniowej na Wybrzeżu; wyjątkowo jak na tamte czasy szczegółowa, jako że dotychczas władze zezwalały tylko na krótkie notki lub suche komunikaty dotyczące strajku robotników i starć z milicją oraz wojskiem, w których nie podawano najważniejszych informacji, m.in. liczby zabitych. Numer momentalnie zniknął z kiosków, a jego zakup z drugiej ręki był możliwy tylko za wielokrotność ceny. Tekst nie spodobał się najwyższym władzom partyjnym, które wkrótce zaczęły lansować tezę, jakoby wydarzenia grudniowe miały charakter incydentu.
Gazeta koncentrowała się na tematyce szkolnictwa, służby zdrowia, opieki społecznej, gospodarki morskiej, przemysłu stoczniowego i budownictwa. Cenzura państwowa w mniejszym stopniu ingerowała w tematy gospodarcze niż w tematy polityczne. Obowiązkową pozycją w gazecie były publikowane sprawozdania z prac PZPR. Lata świetności gazeta przeżywała w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku, kiedy to nakład sięgał 330 tys. egzemplarzy. W styczniu 1990 rozwiązano PZPR i z gazety zniknął szyld partyjny. W 1996 sprzedaż dzienna spadła do 30 tys., aż w 2005 została zamknięta z przyczyn ekonomicznych.
W kulturze Gazeta znana z piosenki Historia jednej znajomości (1966) zespołu Czerwone Gitary.
Redaktorzy naczelni Przedział czasowy Imię i nazwisko1948–1950 1950–1952 1952–1953 1953–1957 1957–1968 1968–1976 1976 – 31 grudnia 1981 1982–1985 październik 1986 – styczeń 1990 luty 1990 – wrzesień 1993 październik 1993 – 14 lipca 1994 15 lipca 1994 – maj 1996 czerwiec 1996 – sierpień 1996 wrzesień 1996 – kwiecień 1997 maj 1997 – październik 1997 1 listopada 1997 – 31 marca 2001 kwiecień 2001 – styczeń 2002 luty 2002 – maj 2004 maj 2004 – marzec 2005
Zobacz też Głos Elbląga Dziennik Bałtycki
Przypisy W partyjnej gazecie opisali, co wydarzyło się w grudniu 1970 r. "To była chwila słabości władzy"
Linki zewnętrzne "Głos Wybrzeża" w katalogu Biblioteki Narodowej Wydania „Głosu Wybrzeża” z lat 1947–2005 zdigitalizowane i opublikowane przez Pomorską Bibliotekę Cyfrową
Historia Głosu Wybrzeża w Gedanopedii
Kategoria:Czasopisma w języku polskim Kategoria:Czasopisma wydawane od 1947 Kategoria:Czasopisma wydawane do 2005 Kategoria:Dzienniki wydawane w Gdańsku Kategoria:Niewydawane dzienniki polskie Kategoria:Organy prasowe PZPR Kategoria:Prasa w Gdańsku (Polska Ludowa) Kategoria:Polskie czasopisma regionalne