thumb|250px|Góry Betyckie thumb|250px|Mulhacén thumb|250px|Skała Gibraltarska Góry Betyckie (Cordilleras Béticas albo Sistemas Béticos) należący do systemu alpejskiego (orogenezy alpejskiej) łańcuch górski w południowo-wschodniej części Półwyspu Iberyjskiego, w Hiszpanii. Jedne z najwyższych gór w Hiszpanii kontynentalnej. Łańcuch górski ciągnie się wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego, od Gibraltaru do przylądka Nao (przedłużeniem tektonicznym Gór Betyckich są Baleary, a także na afrykańskim brzegu — Góry Rif). Łańcuch ma długość 600 km, szerokość 100–160 km.
Osiową strefę (pd.) stanowi krystaliczny masyw Sierra Nevada, ze szczytem Mulhacén, 3479 m n.p.m. (najwyższym na Półwyspie Iberyjskim i w europejskiej części Hiszpanii). Strefa zewnętrzna (pn.) jest zbudowana ze skał osadowych (mezozoiczne wapienie, margle, piaskowce i dolomity). Strefy te są rozdzielone pasem obniżeń wypełnionych osadami trzeciorzędu i czwartorzędu i silnie rozczłonkowane przez podłużne i poprzeczne uskoki oraz pęknięcia. Przeważające wysokości mieszczą się w granicach 1500–2000 m n.p.m. Są to góry o stromych stokach.
Do wysokości 600 m góry porastają wiecznie zielone, twardolistne lasy dębowe z wtórnymi zaroślami typu makii. Do ok. 1500 m rosną lasy dębowe, ponad nimi piętro lasów iglastych (bardzo silnie wytrzebione). Obszary powyżej 2100 m porasta roślinność wysokogórska z dużym udziałem kolczastych krzewinek poduszkowatych. Granica wiecznego śniegu znajduje się na wysokości 2500 m.
Na terenie Gór Betyckich wydobywane są rudy żelaza i polimetaliczne. W kotlinach uprawiane są zboża, winorośl, oliwki, drzewa cytrusowe. Góry te stanowią ważny region turystyczny (gł. m. Grenada).
Podział Serranía de Ronda Sierra Nevada Sierra de los Filabres Sierra de Alhamilla Sierra Cabrera Sierra Almagrera Sierra Almagro Sierra Almen Skała Gibraltarska Literatura Włodzimierz Mizerski, Geologia regionalna kontynentów, Warszawa 2004,
Bibliografia (hiszp.)
Betyckie